Rick Riordan cytaty

strona 37

„Prawdziwy świat jest tam, gdzie są potwory. Dopiero tam przekonujesz się, ile jesteś wart.”

„Udawajmy, że jesteśmy dwojgiem zwykłych ludzi. (…)
– Okej – przytaknąłem. – Zwyczajne popołudnie dwojga zwykłych ludzi. Kiwnęła głową
– I wiesz… Teoretycznie gdyby tych dwoje ludzi lubiło się nawzajem, co trzeba by zrobić, żeby ten głuptas pocałował dziewczynę, hę?
– Och… – poczułem się jak jedna za świętych krów Apollina: powolny, głupi i jaskrawoczerwony.”

„Chodził dziwacznie, jakby każdy krok był dla niego bolesny, ale to były tylko pozory. Trzeba było go widzieć, jak biegł, kiedy w stołówce podawali tortille.”

„Najniebezpieczniejszymi wadami są te, które w umiarze są dobrem.”

„(…) czasami lepiej jest kogoś, komu nie ufasz, mieć pod ręką, żeby go nie spuszczać z oka.”

„Poczułem w żołądku dziwaczny ogień. Najdziwniejsze było to, że nie kojarzył się ze strachem. Raczej z niecierpliwością. Pragnieniem zemsty.”

„(…) nie osądzaj nikogo, dopóki nie staniesz przy jego kowadle i nie popracujesz jego młotem.”

„Było to niemal tak samo prawdopodobne, jak to, że Ra i Apopis zostaną przyjaciółmi na Facebooku, ale nie odezwałem się”

„Świat staje się coraz gorszy.”

„Przypomnijcie mojemu bratu, że Egipcjanie wierzą w potęgę wschodu słońca. Wierzą, że każdy ranek zaczyna nie tylko nowy dzień, ale też nowy świat.”

„Nawet najdzielniejszym zdarza się upadek.”

„Cerber mówi, że mamy dziesięć sekund na modlitwę do wybranego boga. A potem… no wiesz… on jest głodny.”

„Chwycił mnie za rękaw, aż poczułem żar bijący od jego skóry jak od ognia.
– Ethan. Ja. Wszyscy nieuznani. Nie pozwól… Nie pozwól, by to się powtórzyło. W jego oczach był gniew, ale też błaganie.
– Nie pozwolę – odparłem – Obiecuję.
Luke kiwnął głową i jego ręka opadła. (…) Zastali mnie, Annabeth i Grovera, stojących nad zgruchotanym ciałem półboga w ciepłym świetle ogniska. – Percy – spytał mój ojciec z powagą w głosie
– Co… co to jest?
Odwróciłem się ku Olimpijczykom.
– Potrzebujemy całunu – oznajmiłem łamiącym się głosem.”

„Sprawiedliwość nie oznacza, że wszyscy dostają to samo – odparł tato.
– Sprawiedliwość oznacza, że wszyscy dostają to, czego potrzebują.”

„Leo opuścił śrubokręt. Spojrzał w sufit i pokręcił głową, jakby chciał powiedzieć „I co ja mam zrobić z tym facetem?”.
– Staram się być denerwujący – powiedział. – Nie obrażaj mnie, twierdząc, że tego nie potrafię. I jak mam żywić do ciebie urazę, skoro zaczynasz mnie przepraszać? Jestem zwykłym mechanikiem. Ty jesteś księciem nieba, synem pana wszechświata. Po winieniem mieć do ciebie żal.
– Pana wszechświata?
– No pewnie! Jesteś ta-da-bum. Miotaczem błyskawic. „Patrzcie, jak ja fruwam! Jestem orłem, który szybuje…”
– Zamknij się, Valdez.
Leo uśmiechnął się blado.
– No widzisz. Denerwuje cię.
– Przepraszam, że cię przepraszałem.
– Dzięki.”

„Hedge zacisnął szczęki.
– Może rąbnę ich tylko raz, co?
– Nie.
– Pójdźmy na kompromis, dobra? Najpierw ich zabiję, a jeśli okaże się, że nie byli naszymi wrogami, przeproszę.
– Nie!
– No dobra.
Trener Hedge opuścił pałkę.”

„Wojna to obowiązek. Jedyny prawdziwy wybór to zaakceptować to lub nie i wiedzieć, o co się walczy.”

„Miał złe przeczucie, ale z drugiej strony – jak każdy człowiek, który na swoje nieszczęście urodził się pesymistą – rzadko kiedy miewał przeczucia dobre”

„Nie wolno przekreślać nikogo z rodziny, niezależnie od tego, jak ten ktoś się o to stara. Nieważne, jak bardzo cię nienawidzą, jak cię zawstydzają albo po prostu nie doceniają twojego geniuszu, mimo że wynalazłeś Internet…”

„Bałem się spróbować, ale pomyślałem: Horusie?
– No wreszcie – odezwał się ten głos.
– Witaj.
– O nie – powiedziałem, czując narastającą panikę. – O nie, nie, nie. Niech mi ktoś da otwieracz do konserw, mam w głowie bóstwo! Oczy Bastet błysnęły.
– Porozumiałeś się z Horusem bezpośrednio? Robisz postępy.
– Postępy?! – Złapałem się za głowę.”

„– Złaź stamtąd, synu Marsa! Czekamy na ciebie! Chodź, bądź naszym honorowym gościem!
– Dlaczego mam wrażenie, że „honorowy gość” znaczy to samo co „obiad?””

“P. S. You'll have to meet with Dan's principal when you get back. He got in trouble for doing ninja moves in class. Don't worry. This happens all the time.”

“Okay, do not call me Aquaman. That’s even worse than water boy.”

“people saw what they wanted to see. They didn't need the Mist to warp their perceptions.”

“Tyson dropped the two warriors he was about to tie into a knot and jogged after us. He jumped on the centaur's back.
'Dude!' the centaur groaned, almost buckling under Tyson's weight. 'Do the words "low-carb diet" mean anything to you?”

“Ever hold your hand over a torch (sorry, a flashlight for you Americans).”

“Luke's left side was bloody. His eyes were open—blue eyes, the way they used to be. His breath was a deep rattle. "Good… blade," he croaked.”

“Khufu carefully picked out everything that ended with-o—Doritos, Oreos, and some chunks of meat. Buffalo? Armadillo? I was scared to even ask.”

“Yes, Horus said. I remember this place.
It’s El Paso, I told him. Unless you went out for Mexican Food, you’ve never been here.”

“I’M PRETTY GOOD at multitasking, so I figured I could flee in terror and argue at the same time.”

“You spoke the truth, Percy Jackson. You are nothing like… like Hercules. I am honored that you carry this sword.”

“We'de have to get in and get out the hard way; and if we made a mistake, there was no telling what sort of curse we'de unleash: monster guardians, plagues, fires, exploding donkeys(don't laugh; they're bad news).”

“Mrs. O' Leary is my pet. I couldn't let you stick a sword in her rump, now, could I? That might've scared her.”

“Someday, you will make an excellent guardian ba.”
“Thanks,” I muttered. “Can’t wait to be poultry forever.”

“What if we promoted, like, Adidas shoes?” Percy wondered. “Would that make Nike mad enough to show up?”

“Oh, my dear! I’m afraid you’ve mistaken
me for someone else! My name is Rhea Silvia. I was the mother to Romulus and Remus, thousands of years ago. But you’re so kind to think I look as young as the 1950s.”

“We, the bones that are here, await yours.”

“Nico enjoyed how nervous the Romans acted around him, even though they were older and bigger and more experienced fighters.”

“Back when I was on my first assignment as a seeker, I was way out in Arizona. Brought in this kid named Clarisse.”

“Clarisse?”

“Sibling of yours,” Hedge said. “Ares kid. Violent. Rude. Lots of potential.”

“Green grass breaks through snow,
Artemis pleads for my help,
I am so cool.”

“Mark my words, nothing smells worse than burned scorpion.”

“That really was NOT fun, though. Well, the hitting-her-with-a-stick part, that was fun. But crashing into a concrete bear? NOT fun.”

“So,’ Nico said, ‘since we’re going to be spending at least a year seeing each other at camp, I think I should clear the air.’ Percy’s smile wavered. ‘What do you mean?”

“Hearth signed, 'is it talking? I don't read sword lips.'"
'what is he saying?' Jack asked. 'I don't read elf hands”

“There’s nothing here,” Carter said.
“What do you want?” I asked. “We’ve got wax, some toilet papyrus, an ugly statue.”

“Plus, humor is a good way to hide the pain. - Leo”

“I told myself.”

“Hades took off his helm. His complexion was even paler than usual. He had a bad case of helmet hair. He was sweating and nervous and blinking like he had something in his eyes. "I am Hades," he said in a squeaky voice. "I love you.”

“I TOLD MY NEW FRIENDS I was allergic to dismemberment. They just laughed and herded me toward the combat arena. This is why I don’t like making new friends.”

“Even when she looked scared, she had a lot of guts.”