Polina Siemionowna Żemczużyna, ros. Полина Семёновна Жемчужина, właśc. Perl Siemionowna Karpowskaja, - radziecka polityk, ludowy komisarz przemysłu rybnego ZSRR , żona premiera ZSRR Wiaczesława Mołotowa, z pochodzenia Żydówka.
Od 1918 należała do RKP, 1918-1919 była oficerem politycznym Armii Czerwonej, a 1919-1920 instruktorem ds. pracy wśród kobiet KC KPU. 1920-1921 kierowała Wydziałem Kobiecym Komitetu Miejskiego KPU w Zaporożu, 1921-1922 była instruktorem rejonowego komitetu RKP w Moskwie. 1923 ukończyła fakultet robotniczy Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego, 1925-1926 studiowała na Wydziale Ekonomicznym Instytutu Gospodarki Narodowej im. Plechanowa, 1927-1929 była sekretarzem fabrycznej komórki partyjnej. 1929-1930 instruktor rejonowego komitetu WKP w Moskwie, 1930-1932 dyrektor fabryki perfum w Moskwie, 1932-1936 szef zarządu państwowego trustu perfumeryjnego. Od czerwca 1936 do listopada 1937 szef Głównego Zarządu Przemysłu Perfumeryjno-Kosmetycznego, Syntetycznego i Mydlarskiego Ludowego Komisariatu Przemysłu Lekkiego ZSRR, od listopada 1937 do 19 stycznia 1939 zastępca ludowego komisarza przemysłu lekkiego ZSRR, od 19 stycznia do 21 listopada 1939 ludowa komisarz przemysłu rybnego ZSRR, od 21 marca 1939 do 20 lutego 1941 zastępca członka KC WKP. Od 20 listopada 1939 do 10 maja 1941 szef Głównego Zarządu Przemysłu Tekstylno-Galanteryjnego Ludowego Komisariatu/Ministerstwa Przemysłu Lekkiego RFSRR. 30 grudnia 1948 została wydalona z partii, a 21 stycznia 1949 aresztowana. Oskarżono ją o to, że "w ciągu szeregu lat utrzymywała przestępcze kontakty z żydowskimi nacjonalistami". Za "szpiegostwo na rzecz syjonistów" 29 grudnia 1949 została skazana przez Kolegium Specjalne Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego ZSRR na 5 lat zesłania do obwodu kustanajskiego. W styczniu 1953, w trakcie przygotowań do nowego, otwartego procesu, aresztowano ją na zesłaniu i przeniesiono do Moskwy. Natychmiast po śmierci Józefa Stalina została w połowie marca 1953 na polecenie Ławrientija Berii wypuszczona na wolność i zrehabilitowana. Do śmierci pozostała zwolenniczką Józefa Stalina. Wikipedia
„Ławrientij Beria: Ona jeszcze żyje.
Wiaczesław Mołotow: Dziękuję, towarzyszu, dziękuję…”
przez cztery lata przy okazji zebrań biura, plenów KC i narad w gronie najbliższych współpracowników generalissimusa Józefa Stalina Beria zbliżał się do Mołotowa z powyższymi słowami, na które Mołotow reagował wyżej wymienionym zdaniem
O Polinie Żemczużynie
Źródło: Ludwik Stomma, Tadeusz Dominik, Kobiet czar…, Wydawnictwo Książkowe Twój Styl, Warszawa 2000, ISBN 8371631537, s. 246.
