Jacques Le Goff – francuski historyk.
„Spadkobierca” historycznej szkoły „Annales”. Współtwórca „nowej historii”, która interesuje się życiem codziennym ludzi i ich mentalnością, zwolennik długofalowych badań. Jeden z pionierów antropologii historycznej i historii mentalności. Twórca oryginalnej historii kultury.
Specjalista w zakresie historii średniowiecza . Swoimi pracami zrehabilitował średniowiecze, uważane przez jego poprzedników za mroczny i posępny epizod Historii. Ukazał jego „inny” obraz. Wskazał, że średniowiecze tętniło życiem – był to okres, w którym kształtowało się nowoczesne społeczeństwo. Le Goff dowodził, że średniowiecze uformowało swoją własną cywilizację, różną zarówno od starożytności greko-romańskiej, jak i świata nowożytnego. Le Goff zakwestionował trafność samej nazwy okresu średniowiecza i jego chronologię wskazując na osiągnięcia i zmienność w jego obrębie. W szczególności zwrócił uwagę na tak zwane Odrodzenie XII wieku. Jako agnostyk Le Goff zajmował stanowisko pośrednie pomiędzy krytykami i apologetami wieków średnich.
Źródło: Świat w średniowiecznej wyobraźni, 1985, tłum. Maria Radożycka-Paoletti
Źródło: Człowiek średniowiecza, 1987, tłum. Maria Radożycka-Paoletti
Źródło: Święty Franciszek z Asyżu, 1999, tłum. Joanna Guze
