Beata Tyszkiewicz: Nie Żyje

Beata Tyszkiewicz jest aktorka polska. Odkryj ciekawe cytaty na temat nie żyje.
Beata Tyszkiewicz: 24 cytaty1 Polubienie

„W życiu bardzo ważne są rzeczy niewymierne: atmosfera domu, ideały i przykłady, jakie przekażą nam bliscy. Tak wiele nauczyłam się od ludzi, wśród których toczyło się moje życie, tak wiele im zawdzięczam…”

Beata Tyszkiewicz

Nie wszystko na sprzedaż (2004)
Źródło: s. 88

„[Mama] uważała, że nie wolno w życiu przechodzić obok szansy, która może się już nie powtórzyć.”

Beata Tyszkiewicz

Nie wszystko na sprzedaż (2004)
Źródło: s. 66

„[Mama] zawsze nam powtarzała:
Jedna zasada obowiązuje w życiu – nie wolno się lenić!.”

Beata Tyszkiewicz

Nie wszystko na sprzedaż (2004)
Źródło: s. 53

„Grając w sztuce, trzeba dobrze rozłożyć swoje emocje i siły na całe dwie godziny. Nikt nie zważa, czy życie prywatne aktora, samopoczucie i dyspozycja pozwalają mu bez trudności grać w spektaklu. Mimo to jest wielu aktorów, którzy nie wyobrażają sobie życia bez teatru. Często bywa i tak, że aktorzy nie grający w danym przedstawieniu przychodzą wieczorem do teatru. Bo teatr to ich azyl prawdziwy drugi dom. Teatr jest solidny, a film płochy. Intensywna praca na planie filmowym trwa kilka tygodni, a później już jest inna rola, inny reżyser, najczęściej inny partner, nowe życie. Ja jestem nieco zdemoralizowana filmem, tym, że obraz i dźwięk utrwala się raz na całe życie, a nie tworzy każdego wieczoru. Nie umiem wyobrazić sobie, że mogłabym grać czterysta razy to samo.”

Beata Tyszkiewicz

Nie wszystko na sprzedaż (2004)
Źródło: s. 107

„Lubię aktorów, jakimi byli kiedyś i jakimi widział ich Fellini, jaskrawo przedstawiając błazeństwo aktorskiego fachu. Wszyscy odnajdywaliśmy się w jego filmach i postaciach, mających odniesienia do naszego dzieciństwa, naszych rodziców, naszej bezradności, samotności, miłości. Ubierał aktorów w kolorowe szmatki naszych wspomnień i marzeń, by odtańczyli i odśpiewali, wylali łzy i zanieśli się śmiechem nad naszym życiem. Aktorzy powinni być komediantami.”

Beata Tyszkiewicz

Źródło: „Film” nr 12/1996