Jean Anthelme Brillat-Savarin - francuski prawnik i polityk, pisarz. Zdobył sławę jako epikurejczyk i gastronom. Autor "Fizjologii smaku", którą Balzac uznał nie tylko za wspaniały traktat kulinarny, ale również za jedno z najciekawszych stylistycznie dzieł stworzonych w języku francuskim. Urodził się w departamencie Ain by jako nastolatek przenieść się do Burgundii. Tam w Dijon podejmuje studia prawnicze, chemiczne i medyczne. Po ukończeniu studiów wraca do rodzinnego miasta by praktykować jako adwokat. Po wybuchu Rewolucji Francuskiej zostaje wybrany na deputowanego do Konstytuanty gdzie reprezentuje dość zachowawcze poglądy. Przez krótki czas sprawował funkcję burmistrza rodzinnego Belley. W końcowej fazie rewolucji z powodów politycznych wydano na niego wyrok śmierci. Brillat, wówczas przedstawiający się już jako Brillat-Savarin , ucieka do Szwajcarii, Holandii i Stanów Zjednoczonych. W Nowym Jorku żyje z udzielania lekcji francuskiego oraz gry na skrzypcach. Przez pewien czas koncertuje nawet z nowojorską orkiestrą jako pierwszy skrzypek. W 1796 roku wraca do Francji i za rządów Dyrektoriatu podejmuje kolejno funkcje sekretarza sztabu generalnego oraz komisarza rządu przy Trybunale Seine-et-Oise. Wreszcie zostaje powołany jako sędzia Trybunału Kasacyjnego w Paryżu, którą to funkcje będzie pełnił do końca życia. Jako jurysta publikuje kilka rozpraw naukowych z dziedziny prawa, ekonomii i wojskowości. Prawdziwą sławę przyniosła mu jednak napisana pod koniec życia "Fizjologia smaku albo Medytacje o gastronomii doskonałej". To pełne humoru dzieło sławi rozkosze stołu oraz epikurejski styl życia. Nie jest to typowa książka kucharska, a raczej zbiór esejów o charakterze obyczajowym i kulturoznawczym. Pełno w niej obserwacji dotyczących zachowań ludzi przy stole, kulinarnych ciekawostek z różnych stron świata czy anegdot, których bohaterami są sławni smakosze. Współczesnemu czytelnikowi trudno rozróżnić co jest zabawną stylizacją parodiującą napuszony styl naukowy, a co autor pisze na serio. Dobroduszny i poczciwy styl pisarstwa Brillat-Savarina nie wszystkim jednak przypadł do gustu. Wielki francuski poeta Baudelaire złośliwie i nie bez zjadliwej ironii wytykał autorowi "Fizjologii smaku" skłonność do banałów i truizmów. W swoim tekście pt. "Wino i haszysz jako środki potęgowania osobowości" nazywa Brillat-Savarina "bardzo wielkim człowiekiem i wielkim durniem" .
✵ 1. Kwiecień 1755 – 2. Luty 1826 • Natępne imiona Жан Антельм Брилья-Саварен
