Alfred Jules Ayer – brytyjski filozof analityczny i lewicowy intelektualista. Bywa określany jako empirysta dawnego stylu. Jeden z ważnych przedstawicieli angielskiej szkoły analitycznej. Jego matka była Belgijką, a ojciec Szwajcarem. Ukończył uniwersytet w Oksfordzie, przez rok studiował także w Wiedniu. Następnie nauczał w Oksfordzie, od 1946 w University College London, od 1959 ponownie w Oksfordzie.
Jego filozofia nawiązuje do empiryzmu Hume'a i logiki Russella. Otwarty na neopozytywizm, który przeniósł do Wielkiej Brytanii . Jego podstawowym dziełem jest Foundations of empirical knowledge. Podczas drugiej wojny światowej pracował w wywiadzie angielskim. W dziedzinie etyki sformułował pogląd nazywany emotywizmem. Pod koniec życia zajął się historią filozofii, pisząc o Russellu, pragmatyzmie, Humie i Wolterze. Uprawiał także lewicową publicystykę polityczną, nie wstąpił jednak do partii komunistycznej, gdyż nie mógł uwierzyć w prawdziwość materializmu dialektycznego. Jego pisma odznaczają się wysoka kulturą języka i elegancją.
Inne prace Ayera to The Problem of Knowledge , kolekcja esejów autorów neopozytywistycznych poprzedzona jego wstępem Logical Positivism , Probablity and Evidence , The Central Questions of Philosophy , Philosophy in the Twentieth Century , Wittgenstein Wikipedia
✵ 29. Październik 1910 – 27. Czerwiec 1989