1. Cytaty
  2. Autorzy
  3. Albert Camus

Albert Camus cytaty
strona 2

Albert Camus /albɛʀ kamy/ – algierski pisarz, dramaturg, eseista i reżyser teatralny. Większość kariery literackiej spędził we Francji, której nosił obywatelstwo. Czołowy reprezentant egzystencjalizmu w literaturze. Uważany za jednego z najwybitniejszych intelektualistów w Europie w II połowie XX wieku. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1957.



✵ 7. Listopad 1913 – 4. Styczeń 1960
Albert Camus Fotografia
Albert Camus: 358 cytatów6 Polubień

Albert Camus cytaty

„Spółkowanie ze zwierzętami przekreśla świadomość istnienia drugiego, dlatego przyciągało tyle umysłów, z Balzakiem włącznie.”

Albert Camus

„W rozpuście posiada się tylko siebie, jest to więc ulubione zajęcie ludzi zakochanych we własnej osobie. Rozpusta jest dżunglą bez przyszłości i bez przeszłości, nade wszystko zaś bez obietnicy i natychmiastowej sankcji.”

Albert Camus książka Upadek

Upadek

„Wszyscy wiedzą, co to jest nieszczęście. Ono czyni człowieka bezbronnym.”

Albert Camus książka Obcy

Obcy (1942)

„Żyć to czynić zło: innym i sobie samemu poprzez innych. Okrutna ziemio! Jak to zrobić, żeby nie dotykać niczego? Jakie znaleźć ostateczne wygnanie?”

Albert Camus

Dzienniki z podróży

„Ten, który zgadza się na jakieś prawo, nie boi się sądu przywracającego go do porządku, w który wierzy. Ale największą katuszą dla człowieka jest być sądzonym bez prawa.”

Albert Camus

Źródło: Marta Żurawiecka, Z księdzem Twardowskim 2014, Wyd. Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, Sandomierz 2013, s. 124.

„(…) ten świat jest absurdem (…).”

Albert Camus

(…) le monde est absurde (…).
Mit Syzyfa (1942)

„Człowiek nie potrafi ani cierpieć, ani być długo szczęśliwym. Nie jest więc zdolny do niczego, co się liczy.”

Albert Camus

„Zawsze znajdzie się odpowiednia filozofia do braku odwagi.”

Albert Camus

„Powiem panu wielką tajemnicę, drogi przyjacielu. Niech pan nie czeka na sąd ostateczny. Sąd ostateczny jest co dzień.”

Albert Camus książka Upadek

N’attendez pas le Jugement dernier. Il a lieu tous les jours. (fr.)
Upadek

„Aby istnieć, człowiek musi się buntować.”

Albert Camus książka Człowiek zbuntowany

Człowiek zbuntowany

„Potem chciał wiedzieć, czy wybrałem już sobie adwokata. Przyznałem się, że nie i zacząłem wypytywać go, czy to jest konieczne. „Dlaczego?” – powiedział. Odpowiedziałem, że uważam moją sprawę za bardzo prostą. Uśmiechnął się mówiąc: „Jak kto uważa. Jednakże jest takie prawo. Jeśli pan sam nie wybierze adwokata, przydzielimy go z urzędu.” Poczytałem to za wielką wygodę, iż sprawiedliwość zajmuje się takimi drobiazgami. Powiedziałem mu to. Zgodził się ze mną i dodał, że prawo jest dobrze pomyślane.”

Albert Camus książka Obcy

Obcy (1942)

„Nadzieja, wbrew ogólnemu znaczeniu, jest równoważna z rezygnacją. A żyć to znaczy nie rezygnować.”

Albert Camus

„Rozkosz nigdy nie jest oschła.”

Albert Camus

„Nocą widok tysiąca oświetlonych okien i ogromnych czarnych graniastosłupów, wznoszących ich migotanie wpół nieba, sprawia na mnie wrażenie ogromnego dogasającego pożaru, który utworzy na horyzoncie tysiące ogromnych, wypalonych szkieletów żarzących się jeszcze gdzieniegdzie. Pełne wdzięku.”

Albert Camus

Dzienniki z podróży

„Czasem nie śpi się z dziwką, na którą ma się ochotę, bo nie śmie się poprosić o wydanie reszty.”

Albert Camus

„Oddycha się tu melancholią bardzo szczególną, melancholią krańców świata.”

Albert Camus

Dzienniki z podróży

„Wszystko, co wiem o moralności i obowiązkach, zawdzięczam piłce nożnej.”

Albert Camus

Źródło: „Przekrój”, wydania 14–26, Krakowskie Wydawnictwo Prasowe, 1998, s. 11.

„W świecie pozbawionym nagle złudzeń i świateł człowiek czuje się obcy. Wygnanie jest nieodwołalne skoro braknie wspomnienia utraconej ojczyzny albo nadziei na ziemię obiecaną. Ta niezgodność pomiędzy człowiekiem a jego życiem, pomiędzy aktorem a dekoracją, jest właśnie poczuciem absurdu.”

Albert Camus

Mit Syzyfa (1942)

„Aby wypełnić ludzkie serce, wystarczy walka prowadząca ku szczytom. Trzeba sobie wyobrażać Syzyfa szczęśliwym.”

Albert Camus

Mit Syzyfa (1942)

„Śmierć nadaje kształt miłości, jak nadaje go życiu – przekształcając ją w los.”

Albert Camus

Źródło: Kazimierz Wyka, Odeszli, Warszawa 1983, PIW, s. 164.

„Nie każdy musi być wielkim człowiekiem. Być człowiekiem to już bardzo dużo.”

Albert Camus

Źródło: Marta Żurawiecka, Z księdzem Twardowskim 2014, Wyd. Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, Sandomierz 2013, s. 177.

„(…) człowiek realizuje się tylko w miłości, w niej bowiem, w kształcie krótkotrwałym znajduje obraz swego losu bez jutra.”

Albert Camus

Źródło: „Twórczość”, tom 58, wydania 5–8, 2002, s. 137.

„Mama mówiła często, że człowiek nie jest nigdy zupełnie nieszczęśliwy. Przyznawałem jej rację, kiedy niebo nabierało barw i dzień wślizgiwał się do mojej celi.”

Albert Camus książka Obcy

Obcy (1942)

„Kończę dzień, jak zwykle, w obliczu morza, tego wieczora pełnego przepychu w świetle księżyca, który na powolnej fali zapisuje arabskie znaki fosforyzującymi kreskami. Niebo i wody nigdy się nie kończą. W jak dobrym towarzystwie przebywa smutek!”

Albert Camus

Dzienniki z podróży

„Bez ziemskiego światła formy rzeźbiarskie nie mogłyby powstać, lecz owe formy z kolei przydają blasku światłu ziemi.”

Albert Camus

Źródło: Wiesław Borowski, Nareszcie jest rzeźba, „Życie Literackie” nr 47, 24 listopada 1957, s. 5 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14890

„Nikt nie zdaje sobie sprawy, że niektórzy ludzie muszą się naprawdę bardzo starać być normalni.”

Albert Camus

Notatniki 1935–1959

„Każda radość budzi w nas pragnienie innej radości.”

Albert Camus książka Upadek

Upadek

„Trudną jest rzeczą obserwowanie jak rewolucja ponosi klęskę i jednoczesne trwanie w wierze, że jest ona potrzebna. I to jest właśnie nasz dylemat.”

Albert Camus

w przedmowie do książki Alfreda Rosmera Moscou sous Lénine wydanej w 1953.
Źródło: Tony Judt, Brzemię odpowiedzialności…, op. cit., s. 177.

„Deszcze Nowego Jorku. Nieprzerwane, wymiatające wszystko. A w szarej mgle wznoszą się białawe drapacze chmur, niczym ogromne grobowce w tym mieście zamieszkałym przez umarłych. (…) Okropne uczucie osamotnienia. Nawet gdybym przycisnął do piersi wszystkich ludzi na świecie, nie obroniłoby mnie to przed niczym.”

Albert Camus

Dzienniki z podróży

„Ale przecież wszyscy wiedzą, że życie nie jest wcale warte trudu przeżywania. W gruncie rzeczy dokładnie zdawałem sobie sprawę, że to nie ma znaczenia, czy się umiera w trzydziestym czy w siedemdziesiątym roku życia, ponieważ jest oczywiste, że w obydwu wypadkach inni mężczyźni i inne kobiety żyć będą dalej, i to przez tysiące lat.”

Albert Camus książka Obcy

Obcy (1942)

„I nagle Toccata, w chwili gdy słońce znika całkowicie za chmurami, zgromadzonymi na samej linii horyzontu. W operze niebios – ogromne czerwone smugi, czarny plusz, delikatne budowle, które sprawiają wrażenie, jakby były utkane z drutu żelaznego i puchu, przygotowują się w szerokim układzie, czerwonym, zielonym i czarnym – pokrywając cały nieboskłon, ewoluując w nieustannie zmieniającym się oświetleniu, według najbardziej majestatycznej z choreografii. Toccata, na tym uśpionym morzu, pod festynem tego królewskiego nieba… chwila jest niezapomniana.”

Albert Camus

Dzienniki z podróży

„Seks – czy ktoś, choćby bez wielkich wymagań, może zgodzić się na tę tyranię? O wolności cnoty!”

Albert Camus

„Żyć, do tego wszyscy są gotowi. Ale stać się panem swojej śmierci – oto cała trudność.”

Albert Camus

Notatniki 1935–1959

„Tak kochamy marzenia, że boimy się je realizować.”

Albert Camus

Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.

„Nad stalowym i wzburzonym morzem, pełnym oślepiających blasków, wstaje dzień. Niebo jest białe od mgły i gorąca, blaskiem martwym, lecz niemożliwym do wytrzymania, jakby słońce roztopiło się i rozlało pośród gęstych chmur.”

Albert Camus

Dzienniki z podróży

„Na okrutnej ziemi, gdzie kochankowie umierają czasem rozdzieleni, a rodzą się zawsze z dala od siebie, absolutna komunia na cały czas życia jest niemożliwym żądaniem.”

Albert Camus

Źródło: Nie jedno ma imię. Aforyzmy o miłości, wyb. Kiejstut R. Szymański, Wrocław 1997.

„Niech mi pan wierzy, że religie mylą się od chwili, kiedy zaczynają moralizować i piorunują przykazaniami. Bóg nie jest niezbędny, żeby stworzyć winę ani żeby karać. Wystarczą nasi bliźni, wspomagani przez nas samych.”

Albert Camus książka Upadek

Upadek

„Manhattan. Czasem nad sky-skrapers, przez setki tysięcy wysokich murów, krzyk holownika odnajduje waszą bezsenność pośród nocy i przypomina, że ta pustynia z żelaza i cementu jest wyspą.”

Albert Camus

Dzienniki z podróży

„Całe życie skierowane ku pieniądzom to śmierć. Odrodzenie jest w bezinteresowności.”

Albert Camus

Notatniki 1935–1959

„Nie oczekujcie na Sąd Ostateczny. On odbywa się co dzień.”

Albert Camus

„Jestem dziwnie zmęczony nie tym, że mówiłem, ale na samą myśl o tym, co muszę jeszcze powiedzieć.”

Albert Camus książka Upadek

Upadek

„Jedyne lekarstwo dla znużonych życiem w gromadzie: życie w wielkim mieście. To jedyna pustynia, jaka jest dziś dostępna.”

Albert Camus

„Człowiek zawsze ma przesadne wyobrażenie o tym, czego nie zna.”

Albert Camus książka Obcy

Obcy (1942)

„Wypełniają mnie zielonkawe wody, w których pływają jakieś nieokreślone kształty, w których rozprasza się moja energia. Ta depresja jest w pewnej mierze piekłem.”

Albert Camus

Dzienniki z podróży

„Z chwilą gdy się umiera, słowa „jak” i „kiedy” nie mają oczywiście żadnego znaczenia.”

Albert Camus książka Obcy

Du moment qu’on meurt, comment et quand, cela n’importe pas, c’était évident. (fr.)
Obcy (1942)