Alain Resnais – francuski reżyser filmowy. Jeden z najważniejszych reżyserów tzw. francuskiej nowej fali. Do jego najbardziej znanych filmów należą: Hiroszima, moja miłość i Zeszłego roku w Marienbadzie .
Karierę rozpoczął od filmów krótkometrażowych. Nakręcony w 1948 dwudziestominutowy Van Gogh otrzymał Oscara w 1950. W 1952 otrzymał specjalną nagrodę Złotego Globu. W 1955 nakręcił głośny dokumentalny film Noc i mgła poświęcony wyzwoleniu niemieckich obozów koncentracyjnych. Jego pełnometrażowy debiut Hiroszima, moja miłość przyniósł nominację do Oscara za najlepszy scenariusz oryginalny dla Marguerite Duras w 1961, w atmosferze skandalu został wycofany z Festiwalu w Cannes i jest uważany za początek tzw. nowej fali.
W 1961 Resnais został nagrodzony Złotym Lwem za swój drugi film pełnometrażowy Zeszłego roku w Marienbadzie, a scenariusz Alaina Robbe-Grilleta został nominowany w 1962 do Oscara w kategorii "najlepszy scenariusz oryginalny". Trzeci film pełnometrażowy Muriel przyniósł Puchar Volpiego na festiwalu w Wenecji dla Delphine Seyrig, czwarty - Wojna się skończyła nominację do Oscara za najlepszy scenariusz oryginalny dla Jorge Semprúna i New York Film Critics Circle Award dla najlepszego filmu zagranicznego w 1966. W 1974 Charles Boyer otrzymał nagrodę za najlepszą rolę męską w filmie Stavisky.
W 1977 Resnais nakręcił swój pierwszy film po angielsku - Opatrzność i w tym samym roku otrzymał nagrodę Cezara za najlepszą reżyserię, a sam film zdobył jeszcze sześć Cezarów .
W 1980 Resnais otrzymał Grand Prix oraz nagrodę FIPRESCI Międzynarodowego Festiwalu w Cannes za film Wujaszek z Ameryki, a scenarzyści tego filmu Jean Gruault i Henri Laborit byli nominowani do Oscara. W 1993 został uhonorowany nagrodą Cezara za najlepszą reżyserię w filmie Palić/Nie palić . Za ten sam film został także nagrodzony Srebrnym Niedźwiedziem w 1994. W 1995 otrzymał natomiast honorowego Złotego Lwa.
W 1998 otrzymał kolejnego Srebrnego Niedźwiedzia za film Znamy tę piosenkę , w 2006 Srebrnego Lwa, a w 2007 nagrodę Prix FIPRESCI za reżyserię filmu Prywatne lęki w miejscach publicznych . Ponadto otrzymał nagrodę specjalną Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cannes w 2009 i Nagrodę im. Alfreda Bauera na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie w 2014. Na tym ostatnim festiwalu premierę miał jego ostatni film Aimer, boire et chanter.
Źródło: Anna Fuksiewicz, Zapraszam widza do wspólnej zabawy, „Kino” nr 11 (143), 1977, s. 47.
Źródło: Anna Fuksiewicz, Zapraszam widza do wspólnej zabawy, „Kino” nr 11 (143), 1977, s. 46.
Źródło: Anna Fuksiewicz, Zapraszam widza do wspólnej zabawy, „Kino” nr 11 (143), 1977, s. 47.
Źródło: Anna Fuksiewicz, Zapraszam widza do wspólnej zabawy, „Kino” nr 11 (143), 1977, s. 46.
