„Dojrzałość ludzka i chrześcijańska zarazem, to wyjście z siebie naprzeciw drugiego człowieka poprzez miłość i odpowiedzialność.”

„Miłość to dojrzałość, najwyższa skala temperatury uczuciowej…”

Emil Zegadłowicz (1888–1941)

„Nikt nie może zmierzyć miłości żyjącej w sercu człowieka i jego odpowiedzialności za zmarnowaną miłość.”

Michel Quoist (1921–1997) francuski duchowny katolicki i pisarz

„(…) Najbardziej ludzkim uczuciem dla drugiego człowieka jest cisza.”

Bohumil Hrabal (1914–1997) czeski pisarz

„Silna miłość do człowieka słabego bywa nieraz potężniejsza i bardziej męcząca niż wzajemne uczucie dwóch równych siebie charakterów, ponieważ mimo woli bierze się odpowiedzialność za słabszego.”

Fiodor Dostojewski (1821–1881) pisarz rosyjski

„Miłość jest ważna jako przeniesienie całej naszej aktywności życiowej z siebie na drugiego człowieka, jako przesunięcie centrum naszego życia osobistego.”

Władimir Sołowjow (1853–1900) rosyjski teolog i poeta

„Człowiek nawet najbardziej aktywny, jeżeli nigdy nie „zbliżył się” do drugiego człowieka, ma uczucie obracania się w świecie nierzeczywistym. Stara baśń: zaklętemu w zwierzę lub w ducha może ludzką postać przywrócić tylko miłość innego człowieka.”

Dag Hammarskjöld (1905–1961) szwedzki polityk, dyplomata, ekonomista i prawnik

„By się zbliżyć do drugiego człowieka, trzeba oderwać się od siebie.”

Stefan Florian Garczyński (1805–1833) polski poeta

„Najbliższą istotą dla człowieka staje się drugi człowiek w chwili, kiedy obaj zrzucają z siebie skorupę różniących ich wyznań i poglądów, kiedy obcują z sobą wyłącznie jako istoty o czysto ludzkich słabościach.”

Szalom Asz (1880–1957) żydowski pisarz

„Powieść jest wymysłem ludzkiej iluzji, że możemy zrozumieć drugiego człowieka.”

Milan Kundera książka Księga śmiechu i zapomnienia