„Przechodniu, nie płacz nad moją śmiercią. Gdybym żył, ty byłbyś martwy.”

„Dochodzę do Adama i Ewy,
już nic nie widać, ciemno.
Tutaj już umiera moje nieistnienie
nieważną śmiercią matematycznej fikcji.
Nieważne jak byłaby śmierć mojego istnienia,
gdybym się urodziła naprawdę.”

Anna Świrszczyńska (1909–1984) poetka polska

„Nie wróż sobie własnej śmierci
i nie ciesz się, że wszystko przepadło,
nie zastanawiaj się, jak będą po tobie płakali,
jak zadręczy ich spóźniony żal.”

Olga Siedakowa (1949)

„Nie płacz, kiedy odjadę,
Sercem będę przy tobie,
Nie płacz, kiedy odjadę,
Zostawię ci tę melodię.
Piosenkę, która przypomni
Niepowtarzalne te chwile
I słowa cicho szeptane:
„Tylko tobie jedynej.””

Wanda Sieradzka de Ruig (1922–2008) polska dziennikarka, tłumaczka, poetka, autorka tekstów piosenek i scenariuszy telewizyjnych

„Nie płacz nad czymś, co nie płacze nas tobą.”

Sławomir Mrożek (1930–2013) polski dramatopisarz, prozaik i rysownik

„Ja taki stary. Co będzie żył aż do śmierci.”

Ernest Hemingway książka Komu bije dzwon

„Kiedy się rodzisz wszyscy się cieszą a ty płaczesz, lecz kiedy umierasz wszyscy płaczą a ty się uśmiechasz.”

Krzywy

„Gdyby śmierci nie było nikt z nas by już nie żył. Przemijamy jak wszystko, by w ten sposób przetrwać.”

Jan Twardowski (1915–2006) poeta polski, duchowny katolicki

„Byłem wstrząśnięty, kiedy po raz pierwszy zobaczyłem Twoją pośmiertną fotografię. Teraz chce mi się tylko rzygać: martwa twarz, z której nawet śmierć nie starła kłamstwa.”

Niklas Frank (1939) niemiecki dziennikarz i pisarz; syn Hansa Franka

„Nawet z martwego punktu jedynie po śmierci nie można ruszyć.”

Władysław Grzeszczyk (1935) polski aforysta