„Jeśli Hanowerczycy mieli jakąś wspólną wadę była nią wyjątkowa tępota. Jerzy I nigdy nie chciał być królem Anglii i kategorycznie odmawiał nauki angielskiego. Niewiele wiedział o angielskim prawie i obyczajach i niewiele go one obchodziły. Był szczęśliwy, gdy sprawy związane z rządzeniem mógł zrzucić na Roberta Walpole'a. Ale Jerzy, mężczyzna o wyłupiastych oczach i wieprzowatej twarzy, był także okrutnikiem. Kiedy odkrył, że żona ma kochanka, wtrącił ją do więzienia i zabronił widywać dzieci (nigdy ich już nie ujrzała). Wkrótce potem zniknął także kochanek. Jerzy nienawidził swojego syna (późniejszego Jerzego II) i unikał go starannie. Większość swojego panowania spędził w Hanowerze. Tam też umarł. Brytyjscy poddani nie płakali po nim.”

—  Jerzy I Hanowerski

Autorzy: Nigel Blundell, Susan Blackhall, Upadek domu Windsorów, tłum. Grażyna Jagielska, Wydawnictwo Prolog, Warszawa 1993, ISBN 83-85763-058, s. 43.

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 21 maja 2020. Historia
Tematy
dzieci, kochanka, nauka, płacz, prawo, dziecko, odkrycie, żona, sprawa, oko, twarz, większość, wyjątkowy, płakać, nienawidzić, mienie, spędzenie, obyczaj, unikać, pot, mężczyzna, angielski, więzień, poddany, umarły
Jerzy I Hanowerski Fotografia
Jerzy I Hanowerski1
król Wielkiej Brytanii 1660–1727

Podobne cytaty

Idi Amin Fotografia

„Brytyjczycy są zazdrośni, bo nie wziąłem za żonę angielskiej kobiety. Chcieliby mieć we mnie szwagra i teścia.”

Idi Amin (1925–2003) dyktator Ugandy

Źródło: Shelley Klein, Najgroźniejsi dyktatorzy w historii, tłum. Jolanta Sawicka, wyd. Muza, Warszawa 2008, ISBN 9788374953238, s. 182.

Robert Rient Fotografia

„Chciałabym Roberta Rienta prosić, by odpytał dziecko we mnie, z jego potrzeb i marzeń, by mogło wreszcie dorosnąć i żyć szczęśliwie.”

Robert Rient (1980) polski dziennikarz, reportażysta, pisarz

Autorka: Katarzyna Nosowska, Duchy Jeremiego http://www.wielkalitera.pl/ksiazki/id,180/duchy-jeremiego.html/, wielkalitera.pl <br class="br">O Robercie Riencie

Thomas Fuller Fotografia

„Niewiele wie, kto swojej żonie opowiada wszystko, co wie.”

Thomas Fuller (1608–1661)

He knows little, who will tell his wife all he knows. (ang.) <br class="br">Źródło: The holy and profane states http://books.google.pl/books?id=TOFOAAAAMAAJ, wyd. Hilliard and Brown, 1831, s. 7.

Georg Christoph Lichtenberg Fotografia

„Angielscy geniusze wyprzedzają modę, niemieccy idą za nią.”

Georg Christoph Lichtenberg (1742–1799) pisarz niemiecki, aforysta

„Oczarowała mnie Polka, która pięknie śpiewała pieśni Rachmaninowa. Od razu wiedziałam, że nie mogła jej tego nauczyć żadna cipa z naszych uczelni. A jeżeli nie cipa, to tylko Jerzy Artysz. I miałam rację.”

Maria Fołtyn (1924–2012)

Źródło: Jacek Marczyński, Zagrała nawet konia i króla, „Rzeczpospolita”, 8 grudnia 2012 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/151996.html

John Steinbeck Fotografia

„Widzisz, jeśli mężczyzna podrywa jakąś dziewczynę i zakochuje się w niej, to jednocześnie zakochuje się w czymś, co tkwi w nim samym, a z nią ma to bardzo niewiele wspólnego. Przypomina mu matkę albo jest blondynką, a on śmiertelnie boi się brunetek. A może chce po prostu spłacić stare zobowiązania. Bywa i tak, że nie jest całkiem pewny swej męskości i musi to sobie udowodnić.”

John Steinbeck (1902–1968) pisarz amerykański, noblista

Herbert Achternbusch Fotografia

„Pomyślałem sobie kiedyś, że najlepsza dla mnie byłaby japońska żona, chiński kucharz, angielski dom i amerykański dochód. I jeszcze pomyślałem, że najgorszy byłby japoński dom, angielski kucharz, amerykańska żona i chiński dochód.”

Herbert Achternbusch (1938) pisarz, aktor, reżyser i scenarzysta filmowy

Monika Kuszyńska Fotografia

„Nigdy (…) nie miałam do Roberta żalu o wypadek, nawet stawałam w jego obronie. Wiedziałam w jak trudnej jest sytuacji. Nie chciałabym się z nim zamienić, wziąć na siebie jego poczucia winy.”

Monika Kuszyńska (1980) polska wokalistka

Źródło: Monika Kuszyńska: czas na żałobę się skończył, onet.pl, 13 maja 2010 http://muzyka.onet.pl/0,2169214,newsy.html

„Francuz potrzebuje roku, żeby zrozumieć angielskie pieniądze, dziesięciu lat, żeby zrozumieć angielski temperament, pięćdziesięciu, żeby pojąć angielski brak temperamentu, oraz wieczności, żeby zrozumieć angielskie kobiety.”

Georges Elgozy (1909–1989)

Źródło: Stephen Clarke, 1000 lat wkurzania Francuzów, Wydawnictwo WAB, Warszawa 2012, s. 449, tłum. Stanisław Kroszczyński.

Pokrewne tematy