„Przyznaję, że nękają mnie wyrzuty sumienia, gdyż nie zapobiegłem popełnieniu przez Żemczużynę, osobę bardzo mi drogą, błędów i nawiązaniu kontaktów z antysowieckimi nacjonalistami żydowskimi pokroju Michoelsa.”

składając w styczniu 1949 oficjalną samokrytykę za wstrzymanie się od głosu podczas przegłosowywania uchwały, która potępiała jego żonę, Żydówkę Polinę Żemczużynę, skazaną dzień potem na 5 lat gułagu za udział w fikcyjnym „spisku syjonistycznym”.
Źródło: Timothy Snyder, Skrwawione ziemie. Europa między Hitlerem a Stalinem, tłum. Bartłomiej Pietrzyk, wyd. Świat Książki, Warszawa 2011.