„To fortepian pije cały czas,
Nie ja, nie ja, nie ja…”
Tom Waits (1949) amerykański wokalista i instrumentalista, autor tekstów
Źródło: Księga toastów i humoru biesiadnego, wybór i oprac. Leszek Bubel, wyd. „Zamek”, Warszawa 1995, s. 151.
kartofle <br class="br">notatka ojca aktorki. <br class="br">O Irenie Kwiatkowskiej <br class="br">Źródło: Grzegorz Sroczyński, Zmarła Irena Kwiatkowska, wyborcza.pl, 3 marca 2011 http://wyborcza.pl/1,76842,9194326,Zmarla_Irena_Kwiatkowska.html
„To fortepian pije cały czas,
Nie ja, nie ja, nie ja…”
Tom Waits (1949) amerykański wokalista i instrumentalista, autor tekstów
Źródło: Księga toastów i humoru biesiadnego, wybór i oprac. Leszek Bubel, wyd. „Zamek”, Warszawa 1995, s. 151.
„Każda kobieta to fortepian – tylko trzeba umieć grać.”
Gabriela Zapolska Moralność pani Dulskiej
Moralność pani Dulskiej (1906)
Anna Kłodzińska (1915–2008) dziennikarka i autorka kryminałów milicyjnych.
Za progiem mroku
„Być w Wenecji, to jakby zjeść całe pudełko czekoladek z likierem naraz.”
Truman Capote (1924–1984) pisarz amerykański
Venice is like eating an entire box of chocolate liqueurs in one go. (ang.)
„Fortepian to jakby życie
tyle tylko że
o wiele mniej ma klawiszy”
Tadeusz Szaja (1925–1993)
Źródło: Nad fortepianem, „Życie Literackie” 1956, nr 8 (19 lutego), s. 6 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14793
Maciej Frączyk (1984)
Ale Kino! – czyli co by było, gdy postaci filmowe były dziećmi
Źródło: s. 5
Robert Stiller (1928–2016) polski tłumacz i pisarz
Pokaż język!
Ivett Gyöngyösi (1993) węgierska pianistka
A vásárosnaményi óvodában láttam meg először egy nagy, hosszú, fekete zongorát. Annyira meg akartam érinteni a billentyűket, esztétikailag is nagyon vonzott a hangszer. (węg.) <br class="br">początki fascynacji grą na fortepianie. <br class="br">Źródło: Aleksandra Kozár: „Szándékosan rejtettem az arcomat” – Gyöngyösi Ivett zongoraművész http://magyarnarancs.hu/zene2/szandekosan-rejtettem-az-arcomat-gyongyosi-ivett-zongoramuvesz-93954, magyarnarancs.hu, 28 lutego 2015.
Vanessa-Mae (1978)
Źródło: polityka.pl, 1 sierpnia 2010 http://www.polityka.pl/spoleczenstwo/artykuly/1507346,2,rozmowa-z-vanessa-mae.read