„Nieba błękit będzie jak namiot się słaniał
I drżał w przepychu długich fałdów spadłych
Na łunę dwu czół naszych aż pobladłych
Z emocji, szczęścia i oczekiwania.”

„Niebo jest jednym długim poniedziałkiem.”

Katherine Mansfield (1888–1923) nowozelandzka pisarka i poetka, autorka modernistycznych opowiadań

„Już dawno przestałam się zastanawiać nad różnicą między błękitem nieba a cierpieniem.”

Mian Mian (1970)

„Miłość nie przychodzi z nieba, ale przychodzi z nas, z naszego serca, ciała, oczekiwań, marzeń i pragnień.”

Marta Fox (1952) poetka polska

„Alpy ścigane wzrokiem ze szczytu na szczyt
uciekają wyżej,
wyżej przebiły błękit i zajęły niebo”

Julian Przyboś (1901–1970) poeta i eseista polski

„Każdy nowy dzień zaczyna się głęboka nocą.
Nawet jeśli niebo zmęczyło się błękitem, nie gaś nigdy światła nadziei.”

Bob Dylan (1941) amerykański muzyk rockowy, wokalista, gitarzysta, kompozytor, poeta

„Zszarzał na niebie błękit emalii,
wyraźniej słychać pieśń okaryny.
To przecież tylko piszczałka z gliny,
czemu tak smutnym głosem się żali!…”

Anna Achmatowa (1889–1966) rosyjska poetka

„Ale ty próżno będziesz krajobrazy tworzyć,
Osrebrzać je księżycem – i promienić świtem.
Nie wiesz, że trzeba niebo zwalić, i położyć
Pod oknami, i nazwać jeziora błękitem.”

Juliusz Słowacki (1809–1849) polski poeta

„Prawdziwa miłość w kobiecie nigdy nie oczekuje równej zapłaty za to, co daje, ani szczęścia równego temu, jakie chce sprawić.”

Klementyna Hoffmanowa (1798–1845) polska pisarka, pionierka polskiej literatury dziecięcej

„Najbezpieczniejsza, najpewniejsza droga do szczęścia, do świętości, do nieba, do Jezusa – to droga przez Maryję.”

Urszula Ledóchowska (1865–1939) polska zakonnica, założycielka urszulanek, święta katolicka