„Nie pożeramy się nawzajem, zarzynamy się jedynie.”

„Tygrys pożera, bo jest do tego żeby pożerać, a wy chcecie żeby rząd, który jest do tego by uprawiać korupcję, nie uprawiał jej?”

Pierre-Joseph Proudhon (1809–1865) francuski polityk i filozof

„W miłości kto nie pożera, sam jest pożerany, a jednak poddać się, szukać własnego szczęścia w szczęściu kogoś drugiego – to może być wyzwoleniem.”

André Maurois (1885–1967)

„Drzewo żywi ogień, który je pożera.”

Leonardo da Vinci (1452–1519) malarz, rzeźbiarz, architekt, konstruktor maszyn, filozof

„Rewolucja, jak Saturn, pożera własne dzieci.”

Georges Danton (1759–1794) adwokat, jeden z organizatorów i przywódców rewolucji francuskiej

„Miłość nie spoczywa, ale rozszerza się jak ogień, który pożera wszystko.”

Maksymilian Maria Kolbe (1894–1941) polski działacz społeczny, święty kościoła katolickiego

„Żądza rozkoszy pożera wszystko, ale najchętniej szczęście.”

Marie von Ebner-Eschenbach (1830–1916) pisarka austriacka

„Grzech sam w sobie jest karą, pożera cię od środka.”

William P. Young (1955) amerykański pisarz

„Nawet wilk czy lew pożera obcych, swoich oszczędza.”

Horacy (-65–-8 p. n. e.) rzymski poeta liryczny

„(…) Przy kontuarach pożerano się nawzajem, kobieta zjadała tam kobietę. Była to żywołowa nienawiść, zazdrość ekspedientek wobec klientek dobrze ubranych, wobec dam z towarzystwa, których maniery starały się naśladować. Jeszcze bardziej zazdrościły ubogo ubrane, drobnomieszczańskie klientki ekspedientkom odzianym w jedwab, od których żądały nadmiernej usłużności przy najmniejszych zakupach.”

Émile Zola książka Wszystko dla pań