„Ten doczeka duszy potępienia, kto się pozbywa sam miłości czystej dla rzeczy marnej, dla rozkoszy cienia.”

„Nie uczty i pochody świąteczne, rozkosze miłości i rozkosze podniebienia przy zastawnych stołach czynią życie słodszym, lecz trzeźwy umysł, który… odrzuca błędne mniemania, najwięcej niepokoju sprawiające duszy.”

Epikur (-341–-269 p. n. e.) grecki filozof

„Jezu, rozdawca dobroci,
Jenże jeś studnia miłości,
Daj mi dar nauki prawej,
By rzeczy nie żądał marnej.”

Władysław z Gielniowa (1440–1505) kapłan, poeta średniowieczny, błogosławiony Kościoła katolickiego

„Dusza człowieka jest odzwierciedleniem nieskażonej, czystej wody.”

Tales z Miletu (-624–-547 p. n. e.)

„Kto doświadczył cienia, wie, że czasem w cieniu lepiej widać rzeczy, które są w świetle.”

Stanisław Dziwisz (1939) polski duchowny katolicki, sekretarz Jana Pawła II, arcybiskup krakowski

„Nie przywdziewaj białej szaty dla człowieka, którego oczy nie dostrzegają uroku czystej, niewinnej duszy.”

Søren Kierkegaard (1813–1855) duński teolog i filozof

„Co za rozkosz, gdy dusze czują skłonność prawą, gdy miłość jest wolnością, natura ustawą.”

Alexander Pope (1688–1744) poeta angielski

„Jestem obowiązany korzystać z rzeczy stworzonych szczególnie w tym celu, aby zachować i pomnożyć w swej duszy królestwo świętej miłości Bożej, i tak dojść do królestwa wiecznej miłości w chwale.”

Wincenty Pallotti (1795–1850) włoski duchowny, święty Kościoła katolickiego

„Nie kocham cię tak, jakbyś była różą soli, topazem
albo strzałą z goździków rozsiewających ogień:
kocham cię, jak się kocha jakieś rzeczy mroczne,
w tajemnicy, pomiędzy cieniem a duszą.”

Pablo Neruda (1904–1973) poeta chilijski, noblista

„Nie miłość, nie udręka, może urojenie,
Jakiś cień zniewolenia błądzący po duszy”

Dino Campana (1885–1932)