„Lepiej smucić się i kochać, niż żyć bez miłości w weselu.”

„Kocham Tatry. Kocham ich pustkę i milczenie, ich martwość o spokój posępny. W ich mgłach błąka się myśl moja i szuka dawnych swoich wierzeń i miłości, uczuć i siły. Po ich dolinach i przełęczach chodzi myśl moja i smuci się, że nie może być ogniem w ogniu, wichrem w wichrze, światłem w świetle; że nie może być z wami, być waszym, o duchy żywiołów! Nad potokami usiada myśl moja i smuci się…”

Kazimierz Przerwa-Tetmajer (1865–1940) polski poeta, nowelista, powieściopisarz i dramaturg

„Człowiek jeśli zamierza żyć bez życia i kochać bez miłości, jest szaleńcem.”

Michel Quoist (1921–1997) francuski duchowny katolicki i pisarz

„Dobrze jest mieć w życiu coś, co można kochać i kogoś, kogo warto kochać.”

Stefan Pacek (1938)

„Nieszczęśliwi małżonkowie, co się tylko kochają, przyjaźń z miłością złączone potrzebniejsza im w życiu.”

Platon (-427–-347 p. n. e.) grecki filozof

„Nie twierdzę, że należałoby zabraniać matkom zbytniej miłości do dzieci. Mówię tylko, że lepiej jest, kiedy matki mają jeszcze kogoś do kochania.”

Romain Gary (1914–1980) francuski pisarz i dyplomata

„Łączy mnie z nimi bardzo silne pokrewieństwo. To znaczy: są moimi rodzicami, jesteśmy ze sobą wszyscy zżyci i tak dalej – rzekł Teddy – Chcę, żeby było im dobrze, dopóki żyją, bo oni lubią, żeby im było dobrze… Ale oni nie kochają mnie i Blooper (to moja siostra) takimi jacy jesteśmy. Jakoś, widać, nie potrafią nas kochać inaczej, niż wciąż nas przy tym trochę zmieniając. Kochają przyczyny swojej miłości do nas niewiele mniej niż nas samych, a bardzo często więcej. A to nie jest najlepszy sposób kochania”

Jerome David Salinger książka Teddy

„Jest ludzkim kochanie, aby być kochanym, lecz kochać dla samej miłości jest anielskie.”

Alphonse de Lamartine (1790–1869) polityk francuski

„Ciała ludzkie kochają się częściej niż dusze. Kto w swym życiu poznał nawet sto kobiet, może w ogóle nie poznał miłości.”

Josef Čapek (1887–1945) malarz i pisarz czeski

„Nie żył ten, kto nie kochał i nie znał miłości.”

Jan Gawiński (1622–1684)