„Teraz, uświadomiwszy sobie własne osamotnienie, poczuł, że jest żywym człowiekiem.”

„Nie ma nic gorszego niż poczucie osamotnienia i grząskiego gruntu. Potrzeby jest ktoś obok, komu można zaufać.”

Jan Peszek (1944) aktor polski

„By przy podejmowaniu właściwej decyzji poczuł się jeszcze bardziej osamotniony, odgrodziła się od niego szeroką płachtą kobiecego pisma.”

Adam Wiśniewski-Snerg (1937–1995) polski pisarz

„Dzięki miłości człowiek może rozwiązać ogólny problem swego istnienia – przezwyciężyć uczucie osamotnienia.”

Erich Fromm (1900–1980) amerykański filozof, psycholog i psychoanalityk

„To nie jest cyborg, to jest żywy człowiek.”

Włodzimierz Szaranowicz (1949) polski dziennikarz sportowy

„Człowiek dobry ma nieczyste sumienie – nękają go moralne rozterki. Moralność istnieje tak długo, jak długo trawi nas poczucie winy i poczucie odpowiedzialności. Nie tylko za własne czyny, ale za wszelkie zło, które się wydarza.”

Jan Hartman (1967) polski filozof, bioetyk, wydawca, publicysta, polityk

„Żywym człowiekiem na papierze dowodzić nie można.”

Stanisław Maczek (1892–1994) generał polski

„Jeśli niszczysz żywą przyrodę podkopujesz swą własną egzystencję, albowiem ona nas żywi, leczy i podtrzymuje nasz byt.”

Andrzej Czesław Klimuszko (1905–1980)

„Nie trzeba znaleźć się u władzy, żeby ją poczuć na własnej skórze.”

Jacek Wejroch (1929)

„Nieśmiałość to skutek poczucia własnej niższości.”

Jane Austen książka Rozważna i romantyczna