„Człowiek winien dać tyleż wysiłku w upraszczanie swego życia, ile go daje w komplikowanie.”

„Pędzona w nagonce zwierzyna daje z siebie znacznie większy wysiłek aniżeli my zdobywając łańcuch gór Birmańskich. A przecież tylko człowiek nadać może sens swemu wysiłkowi. Trzynastoletni chłopiec, który wstaje o kwadrans wcześniej, by pogimnastykować się przy otwartym oknie, zdobywa się na wysiłek, którego wartość jest większa aniżeli wysiłek szarżujących bawołów.”

Guy de Larigaudie (1908–1940)

„Człowiek jest o tyle wolny w wewnętrznym życiu swej osobowości, o ile potrafi przewidzieć własne działanie i o ile ma podstawy do oceny własnego postępowania.”

Bolesław Piasecki (1915–1979) polski polityk

„Wysiłków większych niż te, które dziś dajemy potrzebujemy nie tylko w pracy gospodarczej, ale i intelektualnej, artystycznej i wszelkiej innej. Nie tworzy się nic bardziej wartościowego bez większego wysiłku. Unikanie wysiłków to spadanie w dół w życiu cywilizacyjnym.”

Władysław Grabski (1874–1938) premier II Rzeczypospolitej, rektor SGGW

„To, co się w największym wysiłku tworzy, winno wyglądać tak, jakby powstało szybko, prawie bez wysiłku, z zupełną łatwością, na przekór prawdzie.”

Michał Anioł (1475–1564) włoski rzeźbiarz, malarz, architekt i poeta

„Człowiek posiada pewne przewrotne cechy charakteru, które komplikują najprostsze rzeczy.”

Warren Buffett (1930)

„Człowiek jest jedynym serwomechanizmem, który upraszcza rzeczy skomplikowane, a komplikuje proste.”

Stefan Pacek (1938)

„Jesteśmy stokrotnymi więzami z sobą powiązani. Sam człowiek przez życie przejść nie może, co krok potrzebuje pomocy i winien ją dawać innym.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

„Najtrudniej jest zbudzić Chrystusa w człowieku, przekonanym o swojej cnocie. Póki człowiek nie zrozumie, że słuszność to jest wielka wina, którą trzeba wyrównać, że kto ma słuszność wobec innych, winien jest tego, że oni nie mają jej – trudno będzie żyć na świecie.”

Stanisław Brzozowski (1878–1911) polski pisarz i filozof

„Radość daje zabawa, która wieńczy jakiś wysiłek.”

Robert Gonera (1969) polski aktor