„Tam na dachu siadła wrona,
Jeszcze z zimy nastraszona.(…)
Głośno kracze czarna wrona,
Wrona wiosną zachwycona!”

„nie dziobią nas kury wrony inne ptactwo”

Michał Czaja (1983)

„Ruda wrona orła nie pokona!”

Janusz Kowalski (1978) polski polityk i działacz społeczny

„Ulepiliśmy bałwana w czarnych okularach,
Obsikaliśmy go z rana i stanęli w parach.
Baczność! Spocznij! Mówi do nas dziś Generał Straszak!
Wrona orła nie pokona, wiosna będzie nasza.”

Jacek Kaczmarski (1957–2004) polski bard, poeta i prozaik

„Wrony żyją gromadą, orzeł sam.”

Jan Fedorowicz (1811–1870)

„Miejsce wyglądało na takie, gdzie nawet wrony zawracają, bo myślą, że to koniec świata.”

Grażyna Bąkiewicz (1955)

„Poradnik dla średnio zawansowanych wisielców przeczytał napisaną złotymi literami na ostatniej stronie radę: „Jeśli wisisz długo i nic musisz sobie znaleźć mocniej nasłoniecznione i naptakowane miejsce. Szybciej na gorącym słońcu zaczniesz gnić a woń rozkładu przywabi wygłodzone kruki, wrony, wrony, wrony, kruki, kruki, które rychło i doszczętnie rozszarpią twe szczątki.””

Jolanta Stefko (1971)

„W oczach kobiety wronie gniazdo zamienia się na monarszą koronę, gdy zostanie zalecone do ubrania głowy przez modę.”

Aleksander Świętochowski (1849–1938) polski pisarz, publicysta, filozof i historyk

„Sowa jest ślepa w dzień, a wrona w nocy, lecz ten, kogo oślepi miłość, jest ślepy i w dzień, i w nocy.”

Thomas Mann (1875–1955) prozaik niemiecki, noblista

„Rozdziobują nas kruki, wrony, sępy. Tyle razy nas oszukali. I ta „Solidarność” to oszustwo. Ci, którzy te idee wzięli, przywłaszczyli i na nich żerowali. Rządy AWS. Nie zapomnę tego.”

Tadeusz Rydzyk (1945) polski duchowny katolicki, publicysta