„Wrony żyją gromadą, orzeł sam.”

„Ulepiliśmy bałwana w czarnych okularach,
Obsikaliśmy go z rana i stanęli w parach.
Baczność! Spocznij! Mówi do nas dziś Generał Straszak!
Wrona orła nie pokona, wiosna będzie nasza.”

Jacek Kaczmarski (1957–2004) polski bard, poeta i prozaik

„Tam na dachu siadła wrona,
Jeszcze z zimy nastraszona.(…)
Głośno kracze czarna wrona,
Wrona wiosną zachwycona!”

Aleksandr Błok (1880–1921) rosyjski poeta-symbolista epoki srebrnego wieku, dramaturg

„Kruki trzymają się razem, orzeł szybuje sam.”

Atto Melani (1626–1714)

„WRONa skona.”

Stanisław Danielewicz (1946)

„Jeden człowiek jest lepszy niż dwóch, dwóch niż gromada, gromada niż społeczeństwo.”

Henryk Józef Marian Elzenberg (1887–1967) polski filozof

„nie dziobią nas kury wrony inne ptactwo”

Michał Czaja (1983)

„Jedyne lekarstwo dla znużonych życiem w gromadzie: życie w wielkim mieście. To jedyna pustynia, jaka jest dziś dostępna.”

Albert Camus (1913–1960) francuski pisarz, noblista

„Miejsce wyglądało na takie, gdzie nawet wrony zawracają, bo myślą, że to koniec świata.”

Grażyna Bąkiewicz (1955)

„Świat to gromada zwierząt wałęsających się po gównie.”

Marek Hłasko książka Cmentarze