„Przebudzeni ze szczęśliwych snów ludzie, mają mnóstwo pragnień.”

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 18 stycznia 2019. Historia

Tematy

ludzie, sen, pragnienie, mnóstwo, przebudzenie

Jacob Cats Fotografia

Jacob Cats24

1577–1660

Podobne cytaty

„Życie jest snem, a śmierć przebudzeniem.”

Pedro Calderón de la Barca Życie jest snem

La vida es sueño y la muerte el despertar. (hiszp.)
Życie snem

„Następne dwa miesiące minęły jak sen – jednak, jak po każdym śnie, przyszło przebudzenie.”

Richard Paul Evans (1962)

Obiecaj mi

„Czasem gdy wszystko
oddala się w głęboki sen
Przychodzi przebudzenie
a reszta jest prawdą”

Jim Morrison (1943–1971) amerykański muzyk rockowy i poeta

„Często bywa, że myśl, która we śnie wydawała się genialna, po przebudzeniu okazuje się bezmyślnym połączeniem słów…”

Dmitrij Głuchowski książka Metro 2033

Metro 2033
Źródło: rozdział 10, No pasaran!

„Serce biło jej mocniej, ilekroć wspominała swój sen. To było takie cudowne, kochać i być kochaną. Po przebudzeniu czuła się zwyczajnie porzucona.”

Olivia Goldsmith (1949–2004)

„Trzeba mieć zawsze coś do pragnienia, by nie być nieszczęśliwym swym szczęściem.”

Baltasar Gracián (1601–1658)

Źródło: Władysław Tatarkiewicz, Pisma z etyki i teorii szczęścia, wyb. Paweł Smoczyński, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1992, s. 136.

„Nie przychodź do mnie, nie przychodź…
Zostań na zawsze przepięknym
Snem i pragnieniem cichym…
Nie przychodź…”

Stanisław Ciesielczuk (1906–1945)

Źródło: Nie przychodź

„z samego rana dobry „esemes” zamiast
śniadania: „miałam zły sen. uważaj na pasach.”
jeszcze przed chwilą, tuż po przebudzeniu
przypomniałem sobie, że za dwa dni
minęłyby trzy lata.
teraz wiem, że nie żyję już nawet
w jej snach.”

Wojciech Brzoska (1978)

Źródło: na wszelki wypadek

„Kto kocha, ten pragnie, aby na jego pocałunki odpowiadano pocałunkami, aby jego pragnieniu odpowiadało pragnienie, a szczęśliwy jest tylko wówczas, kiedy szczęście daje.”

Voltaire (1694–1778) francuski pisarz epoki Oświecenia, filozof, dramaturg i historyk

„Gdyby człowiek mógł we śnie przejść przez raj i dostałby kwiat na dowód, że jego dusza rzeczywiście tam była, i gdyby, przebudziwszy się, dostrzegł kwiat w swej dłoni – ach, co wtedy?”

Samuel Taylor Coleridge (1772–1834) poeta angielski

Źródło: Jostein Gaarder, Świat Zofii. Cudowna podróż w głąb historii filozofii, Warszawa 1995, tłum. Iwona Zimnicka, s. 373.

Pokrewne tematy