„Pustynia to nie jest bezkres rozgrzanego piasku, ale hałdy popiołu i wszelkich niedopalonych śmieci, które z sobą przywozisz.”

—  Jan Grzegorczyk

Trufle. Nowe przypadki księdza Grosera

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 21 maja 2020. Historia
Tematy
śmiecić, piasek, śmieci, pustynia
Jan Grzegorczyk Fotografia

Podobne cytaty

Thomas Merton Fotografia

„Prawdziwa miłość jest rzadka jak kropla wody na pustyni i gorąca jak jej piasek. Nie bije rekordów częstotliwości i nie ukrywa zazdrości.”

Thomas Merton (1915–1968) amerykański pisarz, poeta, trapista

Jan Tomaszewski Fotografia

„Jakiś śmieć francuski, taki śmieć futbolowy, który u siebie się nie załapał, gra u nas.”

Jan Tomaszewski (1948) piłkarz polski (bramkarz)

o Damienie Perquisie, francuskim piłkarzu polskiego pochodzenia. <br class="br">Źródło: wyborcza.pl http://wyborcza.pl/1,75248,10506390,Reprezentacja__Tomaszewski__Nie_przeprosze_Perquisa.html, 20 października 2011

Leopold Staff Fotografia

„Zbiegać za jednym klejnotem pustynie,
Iść w toń za perłą o cudu urodzie,
Ażeby po nas zostały jedynie
Ślady na piasku i kręgi na wodzie.”

Leopold Staff (1878–1957) poeta polski

Źródło: Kochać i tracić

Kōbō Abe Fotografia

„Wszystko, co posiada formę, jest ułudą. Jedynie pewny jest ruch piasku, negujący wszelkie formy.”

Kōbō Abe książka Kobieta z wydm

Kobieta z wydm (1962)

Luigi Snozzi Fotografia

„Dzięki mozołowi ludzkiemu, miasto zawiera ogień wulkanów, piasek pustyni, dżunglę i step, florę i faunę…, naturę w całej swej okazałości.”

Luigi Snozzi (1932)

Grazie alle fatiche umane, la città contiene il fuoco dei vulcani, la sabbia del deserto, la giungla e la steppa, la flora e la fauna… tutta la natura… (wł.)

Sohrab Sepehri Fotografia

„Cóż za rozlegle pustynie!
cóż za góry wysokie!
ależ trawa pachnie w Golestane!
w tej okolicy czegoś szukałem:
snu może
światła, piasku, uśmiechu.”

Sohrab Sepehri (1928–1980)

Źródło: W Golestane, tłum. Albert Kwiatkowski; cyt. za literaturaperska.com http://www.literaturaperska.com/sepehri/sepehri2.html

Krystyna Siesicka Fotografia

„Cóż warta jest miłość, jeżeli ktoś może odrzucić ją od siebie jak niepotrzebny śmieć?”

Krystyna Siesicka (1928–2015) polska prozaik, autorka utworów dla młodzieży

Zapałka na zakręcie

„Skąd się wzięło słowo sachar? – zapytałam ojca po rosyjsku.
– Od Sahary. Jest taka pustynia w Afryce. Ogromna pustynia, na której nic nie rośnie, bo cała jest z białego piasku. Ten piasek to właśnie cukier, czyli po rosyjsku sachar. W Afryce deszcze padają bardzo rzadko, ale wtedy cukier się topi, a potem, w upale, schnie i powstają wielkie cukrowe głazy… Biada wędrowcowi, który zapuści się na pustynię, w chwili gdy zaczyna się burza piaskowa. Wiatr podnosi całe chmury cukrowego piasku. Cukier skrzypi mu w zębach, zalepia nos i oczy… Niewolnicy-Murzyni pracują tam w straszliwym upale: Ładują piasek cukrowy do worków i wysyłają do różnych krajów. A dla tych, co lubią pić herbatę na prikusku, tną cukrowe głazy na kostki specjalnymi tarczami.
– Czy ta Sahara nie leży w Rosji? – zdziwiłam się.
– Nie… Jeszcze nie – odparł ojciec.
– To dlaczego jej nazwa pochodzi z rosyjskiego sachar? Ojciec zastanawiał się chwilę.
– Bo większość, a może nawet wszystkie nazwy wymyślili Rosjanie – powiedział z dziwnym uśmieszkiem. – Im szybciej to sobie przyswoisz, tym łatwiej ci będzie
iść przez życie.”

Helena Amiradżibi-Stawińska (1932–2017) polska reżyserka i scenarzystka filmowa, pochodzenia gruzińskiego

Słodkie życie księżniczki (1996)

Benedykt XVI Fotografia

„Pustynia ma wiele form. Istnieje pustynia nędzy, pustynia głodu i pragnienia, pustynia porzucenia, samotności i zniszczonej miłości. Istnieje pustynia ciemności Boga, wypalenia duszy, gdzie zanika świadomość godności i drogi człowieka. Ponieważ tak rozległe stały się pustynie wewnętrzne, na świecie mnożą się zewnętrzne pustynie.”

Benedykt XVI (1927) papież

Źródło: homilia na mszy inaugurującej pontyfikat, 24 kwietnia 2005.

„Miasto leżało na pustyni. Lecz pustynia była daleko. Być może gdzieś za miastem rosły góry. Mniejsza o to. Najważniejsze, że pustynia – była.”

Sasza Griszczenko (1983)

I była wszędzie.
Ale nie było morza. Morza nie było wcale. Nikt go nie widział.
Wstecz. Długi wiersz prozą

Pokrewne tematy