„Niekiedy sny przelatują, nie wiadomo dokąd, bez wioseł i żagla.”

„Małżeństwo jest jak podróż w nieznane. Wiadomo, skąd i kiedy się wyjeżdża, ale nie wiadomo, kiedy i dokąd się dojedzie.”

Jan Koprowski (1918–2004) polski pisarz i tłumacz

„Nauka zalążkowa nie wie, dokąd zmierza. Jeśli w nauce wiadomo, dokąd się idzie, nigdy nie zajdzie się daleko.”

René Thom (1923–2002) matematyk francuski

„Nasz znak Jonasza: dusząc się w ciemności, płyniemy nie wiadomo dokąd, w brzuchu zdychającej ryby.”

Janusz Pasierb (1929–1993) polski ksiądz, poeta, eseista, historyk sztuki

„Droga jest zła. Nie wiadomo dokąd prowadzi… Ale na pewno gdzieś nią można zajechać, inaczej nie byłoby drogi.”

Janusz A. Zajdel (1938–1985) polski pisarz

„Przed nami nie było nic, oprócz rzeki, lasu i bagien. Równiny pokrytej kępami zarośli, która ciągnęła się nie wiadomo dokąd. W milczeniu podziwialiśmy plamy kolorów i żyłkowania traw wierzchniego odzienia lądu, zatopionego w syropie wieczornego światła. Z daleka zobaczyliśmy blask ogniska, które przygasło, gdy skierowaliśmy tam spojrzenia, słysząc plusk wody, stukot wioseł w dulkach. Właściwie nie musiałem wiosłować, nurt sam nas niósł. Mieliśmy przed sobą wiele dni, aby gdzieś dopłynąć.”

Marzena Broda (1965) polska pisarka, poetka i dramaturg

„Wiosłami i żaglami.”

Cyceron (-106–-43 p. n. e.) mówca rzymski, popularyzator filozofii greckiej, polityk

„On potrzebował w reprezentacji (…) takiej bramki, takiej asysty, żeby dostać ten wiatr w żagle. Wiatr jest, jest i żagiel.”

Tomasz Hajto (1972) piłkarz polski

„My
otwieraliśmy
dzieł Marksa każdy tom,
jak w domu własnym
okiennice rano,
ale i bez czytania
było nam wiadomo,
dokąd należy iść
i z kim do walki stanąć.”

Włodzimierz Majakowski (1893–1930) poeta rosyjski

„Dmijmy sami w nasze żagle.”

Stanisław Jerzy Lec (1909–1966) poeta polski, aforysta