„Największą mądrością jest umieć jednoczyć, nie rozbijać.”

„Największą mądrością jest czas, wszystko ujawni.”

Tales z Miletu (-624–-547 p. n. e.)

„A jednak w przedziwnie uparty sposób ludzkość uważa przeczenie rzeczywistości za największą mądrość. Zaprzeczyć Boga i duszy – pozornie łatwo. Ale co począć z tradycją?”

Jan Bielatowicz (1913–1965) polski pisarz

„Cokolwiek wiesz i umiesz, pamiętaj o tym, że jesteś ignorantem i że wiedza twoja, jakkolwiek byłaby rozległa, nie sięga tego, co najważniejsze. Prawdziwa mądrość na tym polega.”

Leszek Kołakowski (1927–2009) polski filozof

„Namiętność jest mądrością ciała; mądrość jest namiętnością duszy.”

Wojciech Wiercioch (1966)

„Boże, daj nam pokorę, byśmy przyjęli w pokoju to, czego zmienić nie możemy, daj nam odwagę, aby zmienić to, co powinno być zmienione, i daj nam mądrość, abyśmy umieli odróżnić jedno od drugiego.”

Reinhold Niebuhr (1892–1971) amerykański teolog i etyk protestancki, duchowny Zjednoczonego Kościoła Chrystusa

„Francja żyła mądrością zużytą; tłumaczono młodym generacjom, że takie jest życie, że trzeba umieć iść na ustępstwa, że entuzjazm trwa krótko i że w świecie, gdzie spryciarze mają słuszność, siłą rzeczy trzeba starać się mieć słuszność.”

Albert Camus (1913–1960) francuski pisarz, noblista

„Mądrość jest zagadką.”

Piotr Szreniawski (1976)

„Prawdziwa mądrość wie, że musi iść na kompromis i zawierać trochę nonsensów, by głupcy nie mogli odkryć, że to jednak mądrość.”

Walter Lippmann (1889–1974)

„Mądrość to wypoczynek w światłości.”

Joseph Joubert (1754–1824)