„Lepiej uczyć się rzeczy pożytecznych niż podziwianych.”

„Produkcja zbyt wielu pożytecznych rzeczy prowadzi do wytworzenia zbyt wielu bezużytecznych ludzi.”

Karl Kraus (1874–1936)

„Robić to, co pożyteczne, mówić odważnie, doceniać rzeczy piękne: to wystarczy na życie jednego człowieka.”

Thomas Stearns Eliot (1888–1965) poeta, dramaturg i eseista angielski

„Natura życia była dla mnie tajemnicą. Wszystkie rzeczy, których uczyłem, były zaledwie jak małe cząsteczki tych rzeczy. Nie sumowały się w nic co dawałoby się odczuć jako mądrość.”

Ram Dass (1931–2019)

„Zdobycie każdej wiadomości jest zawsze pożyteczne dla umysłu, gdyż będzie on mógł wygnać z siebie rzeczy nieużyteczne a zachować dobre. Bo nie można żadnej rzeczy kochać ni nienawidzić, jeśli się jej wprzód nie poznało.”

Leonardo da Vinci (1452–1519) malarz, rzeźbiarz, architekt, konstruktor maszyn, filozof

„Wielcy politycy robią rzeczy trudne, ale pożyteczne. Politycy mniejszego formatu robią rzeczy łatwe i często szkodliwe dla szybkiego rozwoju kraju. Samo utrzymanie się przy władzy nie jest jeszcze wielką sztuką.”

Leszek Balcerowicz (1947) polski polityk i ekonomista

„Nie potrzebuję dwóch teorii do jednej rzeczy – ani dwóch pokrywek do jednego garnka. Nie mogę też nosić trzech par spodni na raz, jakkolwiek pożyteczna to część garderoby.”

Prentice Mulford (1834–1891) amerykański pisarz, filozof

„Młodzieży… i ja widzę się jako młodego… musimy się uczyć i uczyć się dużo. Nie jesteśmy tu żeby mówić, że bolą mnie oczy, że nie lubię czytać, że czuję się zmęczony, że nie mam okularów, że mam za dużo strażników, że dzieci nie pozwalają mi spać… wszystkie te rzeczy, które mówią ludzie. Musimy się uczyć ze wszystkich sił.”

Ernesto Guevara (1928–1967) rewolucjonista argentyński

„Lepiej być niewolnikiem siebie niż rzeczy.”

Jan Stępień (1949) polski rzeźbiarz, poeta i pisarz

„Dwie rzeczy mnie zbawiły: uczucie piękna moralnego i czułość serca, zbliżająca się do słabości; pierwsze nauczyło mnie podziwiać katolicyzm, drugie przywiodło mnie z czasem do ukochania go.”

Juan Donoso Cortés (1809–1853)