„Jedyny przywilej, jakiego domagam się dla mojej płci… to móc kochać jak najdłużej, kiedy egzystencja albo nadzieja się skończy.”

— Jane Austen

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 18 stycznia 2019. Historia

Tematy

nadzieja, kochanie, przywilej

Jane Austen Fotografia

Jane Austen44

angielska pisarka 1775–1817

Podobne cytaty

„Najdłużej kochamy tych właśnie, co nas porzucają.”

Michał Choromański (1904–1972) pisarz polski

Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.

„Całe doświadczenie naszej egzystencji wskazuje, iż największym problemem naszej egzystencji jest to, że powinniśmy się wzajemnie kochać, ale się nie kochamy.”

Reinhold Niebuhr (1892–1971) amerykański teolog i etyk protestancki, duchowny Zjednoczonego Kościoła Chrystusa

„Mój świat runął i rozsypał się.
Nadzieja. Nadzieja, która tak łagodnie tuliła moje serce, teraz wysunęła szpony i je zmiażdżyła. Nie mogłem złapać tchu.”

Harlan Coben (1962) amerykański pisarz

W głębi lasu (2007)
Źródło: rozdział 38

„Łatwo jest kochać drugiego człowieka takim, jaki on jest.
Trudno jest kochać drugiego człowieka takim, jaki nie jest.
Widzieć w nim to wszystko, czym mógłby być, ale jeszcze nie potrafi.”

Isabel Abedi (1967) niemiecka autorka książek dla dzieci

Whisper – Nawiedzony dom
Źródło: rozdział 17

„W pytaniach, na które nie ma odpowiedzi, kryje się zawsze jakaś nadzieja.”

Stanisława Fleszarowa-Muskat (1919–1989) polska pisarka

Przerwa na życie
Źródło: s. 274

„O ile nadzieja może być często jedyną treścią życia, o tyle jej spełnienie staje się czasem trudną do zniesienia męką.”

Gustaw Herling-Grudziński (1919–2000) polski pisarz

Inny świat

„Kochał mnie. Mógłby być moim dziadkiem, lecz kochał mnie. Zawsze mówił mi, że jestem bardzo ładna, a to przecież było nieprawdą.”

Nelly Rivas (1939–2012)

Źródło: Przemysław Słowiński, Dyktatorzy i ich kobiety. Seks, władza i pieniądze, Wydawnictwo Videograf, Chorzów 2013, ISBN 9788378351320, s. 201.

„Sens naszego istnienia przewyższa czas życia. Kara istot śmiertelnych, czy też może ich dar, jest następująca: należy żyć, nie rozumiejąc. Nadzieja jest jedyną limfą, która pozwala nam iść naprzód. Będzie jeszcze wojna i rozpacz, po nich pokój i nadzieja, a potem znowu mrok. To w tym wiecznym kręgu zamyka się znaczenie, jedyne, do którego jako śmiertelni możemy aspirować.”

Licia Troisi (1980)

Wojny świata wynurzonego, Nowe królestwo
Źródło: rozdział 23, Trup puszczy

„Miałam okropne dzieciństwo! Byłam całkowicie podporządkowana bardzo silnej władzy ze strony moich rodziców. Jedyną rzeczą, jaką mogłam robić bez nadzoru, było czytanie książek. Czytając baśnie, fantazjowałam więc o sobie, czułam się ich bohaterką, gdyż to pozwalało mi uciec z rzeczywistości pełnej nakazów i lęków. Kocham swoich rodziców, ale konieczność życia pod ich skrzydłami była w dużym stopniu upokarzająca.”

Catherine Breillat (1948) francuska pisarka, scenarzystka, reżyserka i aktorka

Źródło: wywiad, 2010 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=69002

„Piękno tak samo nie jest nam dostępne, jak nieskończoność. Nie należy jego nigdzie szukać; nie domagać się piękna ani w miłości, ani w szczęściu, ani w cnocie; należy natomiast je kochać, aby być cnotliwym, pięknym i szczęśliwym w tej mierze, w jakiej to dla człowieka możliwe.”

Alfred de Musset (1810–1857) poeta i pisarz francuski

Pokrewne tematy