„Mówić to mówić do kogoś.”

„Nie można mówić o miłości, piorąc kogoś po pysku.”

Anton Czechow (1860–1904) rosyjski nowelista i dramatopisarz

„Francuzi nie mówią prawie nigdy o swych żonach – lękają się, że mogą o nich mówić do kogoś, kto zna je lepiej od nich.”

Monteskiusz (1689–1755) francuski filozof i pisarz

„Przestępcy nie budzą się rano i nie mówią sobie: dziś kogoś zabiję.”

Laura Richards (1976)

„Kochać kogoś, to mówić: ty, ty nie umrzesz nigdy.”

Gabriel Marcel (1889–1973) dramaturg a filozof z Francja

„Nie wolno mówić kłamstwa, nawet by ocalić kogoś z jakiegokolwiek niebezpieczeństwa.”

Tomasz z Akwinu (1225–1274) filozof i teolog katolicki

„Nie mówiłbym tyle o sobie, gdybym kogoś innego znał równie dobrze.”

Henry David Thoreau (1817–1862) amerykański pisarz, poeta i filozof

„Jeśli kobieta mówi, że jest zmęczona życiem, znaczy to, że kogoś zamęczyła na śmierć.”

Kornel Makuszyński (1884–1953) polski prozaik, poeta, felietonista, krytyk teatralny i publicysta

„Rymuję zajebiście dobrze. I wcale nie jest tak, jak ludzie mówią, że się kogoś boję. Nie boję się nikogo. Nie ma w rapie kogoś, kogo bym się obawiał. Jeśli chodzi o pisanie rymów.”

Coolio (1963)

„Nauczyłem się mówić. Żeby mieć pożytek z mowy, muszę nauczyć kogoś rozumienia. Jabłka są leniwe.”

Ignacy Karpowicz (1976) polski pisarz i tłumacz