„Wszyscy jesteśmy tutaj, aby jeść i pić dla zachowania naszego drogocennego istnienia, a nie ma nic, nic, żadnej racji istnienia.”

— Jean-Paul Sartre, książka Mdłości

Mdłości (1938)

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 21 maja 2020. Historia

Tematy

zachowanie, picie, jeść, istnienie, nasi, racja

Jean-Paul Sartre81

powieściopisarz, dramaturg, eseista i filozof francuski, no… 1905–1980

Podobne cytaty

„Nasze istnienie w żadnym sensie nie jest niezależne. Jest ono, samo w sobie, istnieniem wszystkiego.”

Dalajlama XIV (1935) Dalajlama, duchowy i polityczny przywódca Tybetu

Siła buddyzmu. Jak lepiej żyć we współczesnym świecie (1999)
Źródło: s. 65.

„Procesy ewolucyjne powołały do istnienia cele i racje w ten sam sposób, jak stopniowo powołały do istnienia widzenie barw (i stąd się biorą barwy). Jeśli zrozumiemy, że nasz ludzki świat racji wyrósł z prostszego świata, w którym nie było żadnych racji, zrozumiemy, że cele i racje są tak samo prawdziwe jak barwy, tak prawdziwe jak życie.”

Daniel Dennett (1942) filozof amerykański

Od bakterii do Bacha
Źródło: s. 59.

„Na środku lasu jest dzwon, myślę szalony. Jego dźwięk ma zagłuszyć nasze tutaj istnienie.”

Jan Drzeżdżon (1937–1992) pisarz tworzący w języku kaszubskim

Noe

„Wydaje się nam, że przeszłość jest naszą własnością. Otóż przeciwnie – to my jesteśmy jej własnością, ponieważ nie jesteśmy w stanie dokonać w niej zmian, ona natomiast wypełnia całość naszego istnienia.”

Leszek Kołakowski (1927–2009) polski filozof

Klucz niebieski albo Opowieści biblijne zebrane ku pouczeniu i przestrodze (1965)

„Pijemy z czary istnienia
Z zamkniętymi oczami,
Złote skropiwszy jej brzegi
Własnymi gorzkimi łzami.”

Michaił Lermontow (1814–1841) rosyjski pisarz i dramaturg

Мы пьём из чаши бытия<br>С закрытыми очами,<br>Златые омочив края<br>Своими же слезами. (ros.) <br class="br">Źródło: wiersz Czara życia http://wiersze.wikia.com/index.php?title=Czara_życia&useskin=monobook, 1831 rok

„Nasze istnienie jest tylko pogonią za pełnią, brakiem czegoś, niedokonaniem, a więc… niedoistnieniem.”

Stefan Pacek (1938)