„Bawimy się i wiemy, że się bawimy, a więc jesteśmy czymś więcej niż jedynie rozumnymi istotami, ponieważ zabawa nie jest rozumna.”

„Każdą chwilę życia, pomyślną jak i niepomyślną, uczynić czymś jak najlepszym – oto sztuka życia i właściwy przywilej rozumnej istoty.”

Georg Christoph Lichtenberg (1742–1799) pisarz niemiecki, aforysta

„(…) nauka i technika w rękach istot rozumnych to tylko narzędzie ewolucji.”

Wiktor Żwikiewicz (1950) polski pisarz science fiction

„Człowiek to istota rozumna, która powinna potrafić spożytkować swój najcenniejszy dar – życie.”

Phil Bosmans (1922–2012)

„Ty zaś pamiętaj, że tylko istota rozumna otrzymała zdolność chętnego przyjmowania losu, a bezwarunkowo przyjmować go muszą wszystkie.”

Marek Aureliusz (121–180) cesarz rzymski

„Co do poznania istoty Bożej, najpierw należy przyjąć, że Bóg jest. Człowiekowi rozumnemu rzuca się to w oczy.”

Tomasz z Akwinu (1225–1274) filozof i teolog katolicki

„Zawód aktora, poza tym, że wymaga profesjonalizmu, jest też formą zabawy. I tak długo będę ten zawód uprawiać, jak długo będzie mnie bawił.”

Dorota Stalińska (1953) aktorka polska

„Dobra zabawa to dla mnie coś spontanicznego i radosnego. Najlepiej bawię się, gdy tego nie planuję, to taki niespodziewany prezent. Chwila, kiedy ważne jest tylko „tu i teraz”, a w świecie panuje nagła harmonia. Dobrze się bawię, kiedy dobrze czuję się sama ze sobą wśród ludzi, kiedy daję się porwać nieznanemu. Jeśli istnieje recepta na dobrą zabawę, je jej nie znam, ale wydaje mi się, że energia i dobra zabawa to też radość życia. I to można zaplanować… Myśl, że życie jest piękne.”

Kamilla Baar-Kochańska (1979) polska aktorka

„Oddając się zmysłom człowiek wyrzeka się niejako swej godności istoty rozumnej i to go potem wstydem napawa i zniesławia.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin

„Zdarzeń czysto przypadkowych, a tym bardziej czynów wolnej woli istot rozumnych nikt nie może przewidzieć. One są znane tylko Bogu, dla którego nie ma przeszłości i przyszłości, ale wszystko jest teraźniejszością.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin