„W pierwszej miłości kobiety kochają kochanka, w następnych – miłość.”

„Jest wielka różnica w sposobie kochania mężczyzny i kobiety. Kobieta szuka zwierzenia się, wiecznie by mówiła o miłości przed swoim kochankiem; mężczyzna im prawdziwiej kocha, tym więcej milczy.”

Klementyna Hoffmanowa (1798–1845) polska pisarka, pionierka polskiej literatury dziecięcej

„Kochanka to kobieta podwójnie kochana.”

Henryk Święcicki (1926–1985)

„Jest się wiernym, dopóki trwa miłość, a kochankiem, dopóki przedmiot miłości jest blisko.”

Carlo Goldoni (1707–1794) włoski komediopisarz

„Stracony ukochany, który żądasz, żeby ci odpowiadano na list bez zwrotnego adresu, który nie rozumiesz, że można kochać nieobecnych, i taka miłość jest lepsza bez brudu, bez zazdrości, bez mokrych kudłów miłości, której kochanek ani kochanka nie może odebrać miłość do marzenia… Ach, ciało stworzone dla obecności niecierpliwe śmiertelne nienawidzę cię nienawidzę!…”

Maria Kuncewiczowa (1895–1989) polska pisarka

„Prawdziwy kochanek kocha zawsze marzenie, które wcieliło się dlań w kształt kobiety.”

Guy de Maupassant (1850–1893)

„Cieniem każdej miłości jest cierpienie. Nie można nie kochać, ale jeśli się nie kocha, miłość rozszczepia się na miłość i cierpienie.”

Jerzy Andrzejewski książka Bramy raju

„Nie, nie można kochać za bardzo, zawsze kochamy za mało; bo to, co wydaje nam się nadmiarem – to może miłość siebie lub miłość miłości.”

Anna Kamieńska (1920–1986)

„Kobiety w miłości idą dalej niż większość mężczyzn, ale mężczyźni górują nad nimi w przyjaźni. Kobieta może niekiedy swoją miłość do mężczyzny całkowicie ukryć; mężczyzna może udawać miłość do kobiety, ale tylko wtedy, kiedy nie kocha innej naprawdę.”

Jean de La Bruyère (1645–1696) pisarz francuski

„Miłość mężczyźnie nie jest życiem całym –
Dla kobiet miłość – jedyne istnienie (…)
On wszystkie dobra ma – kobieta jedno:
Kochać i kochać, i być zawsze biedną!
Miłości kobiet – o! poznania warte,
Piękne a groźne, pełne tajemnicy.
Kobieta wszystko stawia na tę kartę,
Gdy przegra, to jej nic oprócz tęsknicy
I żalu życie nie odda rozdarte.”

George Byron (1788–1824) angielski poeta