„Odkupienie można znaleźć w każdym człowieku i najważniejszym czynnikiem zbawienia jest przemiana wewnętrzna.”

„Upaństwowienie chrześcijanizmu nie mogło oczywiście odbyć się bez jego przemiany wewnętrznej, zasadniczej.”

Edward Abramowski (1868–1918) polski filozof i działacz polityczny

„Istnieją wyłącznie wpływy zewnętrzne, żadne inne. Jeżeli ktoś jawi się jako człowiek działający z pobudek wewnętrznych, świadczy to jedynie o tym, że nie stymulują go aktualne, lecz wcześniejsze czynniki zewnętrzne.(…) W nauce i tak nikt nie wierzy w absolutną wolność wewnętrzną.”

Wolfgang Prinz (1942)

„(…) posługuję się przemianą wyglądu. Nie mówię już o przemianie i charakterystyce wewnętrznej, której szukam zawsze. Próbuję, na przykład szukać: jak człowiek, którego mam grać, chodzi, jak mówi. Próbuję każdemu (na swój użytek, bo widz może nie zauważyć) wynaleźć indywidualny sposób mówienia. Bardzo to lubię.”

Zbigniew Zapasiewicz (1934–2009) polski aktor

„Praca jest wynikiem konieczności zewnętrznej. Twórczość jest wynikiem konieczności wewnętrznej. Przed każdym człowiekiem stoi wybór – tworzyć czy tylko pracować.”

Bolesław Piasecki (1915–1979) polski polityk

„Bóg jest w każdym procesie. Bóg pulsuje w przemianach. Raz jest, raz jest go mniej, ale czasem nie ma go wcale. Bóg bowiem przejawia się nawet w tym, że go nie ma.”

Olga Tokarczuk książka Prawiek i inne czasy

„Najważniejsze dokonuje się w ciszy wewnętrznej.”

Jan Twardowski (1915–2006) poeta polski, duchowny katolicki

„Wojna jest najważniejszym czynnikiem służącym krzewieniu kultury i wzrostowi potęgi.”

Friedrich von Bernhardi (1849–1930)

„Człowiek może na różne sposoby służyć zbawieniu innych ludzi.”

Edith Stein (1891–1942) zakonnica niemiecka, filozof, święta Kościoła katolickiego

„Gdy dziecku się od małego zaszczepi w duszy głęboki szacunek dla wielkiej godności duszy ludzkiej stworzonej na obraz i podobieństwo Boże, odkupionej Krwią Zbawiciela i będącej mieszkaniem Trójcy Świętej, da mu się przez to niewzruszone podłoże tego szacunku względem samego siebie, który nazywam poczuciem godności osobistej i który odda mu ogromne usługi w wewnętrznych zmaganiach się z niższymi czynnikami swej natury, nieuniknionych w rozwoju życia moralnego.”

Jacek Woroniecki (1878–1949) teolog polski, dominikanin