„(…) często poznawałam osobliwą schedę, jaką podróżnikowi zostawia po sobie czas: tęsknotę i chęć ponownego odwiedzenia miejsc, w których się kiedyś było, odbycia wędrówki dawnymi tropami, ponownego odkrywania czaru tamtych dawnych chwil. Czasami trafiamy ponownie w miejsce, nieszczególnie zachowane w naszej pamięci, ale przez wzgląd na wspomnienia odczuwamy wielką przyjemność powrotu w te strony. Lecz jeśli nawet odnajdujemy owe miejsca, są już one zupełnie inne.”

Historyk
Źródło: rozdział 10, s. 81

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 21 maja 2020. Historia

Tematy

przyjemność, zachowanie, czas, miejsce, powrót, kieliszek, chwilka, nasi, czar, chęć, poznawać, wzgląd, tęsknota, odbyć, wędrówka, odczuwanie, trop

Elizabeth Kostova7

1964

Podobne cytaty

„Czy to nie śmieszne: nawet nasze czasy będą kiedyś nazywali dobrymi dawnymi czasami.”

Alberto Moravia (1907–1990) włoski powieściopisarz, nowelista i dziennikarz

„Myślę, że jakaś forma emigracji potrzebna jest każdemu z nas. To ona uczy poznawać na nowo, odkrywać znaczenia obcych do tej pory zapachów, słów: kochać, tolerować, dawać szansę przypadkowi, ryzykować… Jeśli choć raz przekroczy się tę granicę – nie ma już powrotu. Dziś więc mam sny emigranta, który stoi po drugiej stronie. Jest w nich zupełnie inna niż kiedyś melodia życia.”

Mariusz Zalejski (1959) aktor polski

Źródło: Melodia życia – druga część rozmowy z Mariuszem Zalejskim http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/1192/Melodia-zycia-druga-czesc-rozmowy-z-Mariuszem-Zalejskim.html

„W NRD poznaję chłopca, który gra w zespole na gitarze. Po powrocie zaprasza mnie na próbę. Tego dnia wydobywam z siebie pierwszy żarliwy krzyk do mikrofonu. Odkrywam źródło prawdziwej przyjemności.”

Katarzyna Nosowska (1971) polska piosenkarka rockowa

Źródło: "A. Ja żem jej powiedziała", Warszawa 2018

„Myślę też o pracy dla ludu i to ludu rdzennie polskiego, takiego, jaki znam tylko teoretycznie. Kreślę więc tych słów kilka, bym kiedyś mogła się przekonać, co się stanie z memi mrzonkami, czy nie rozpierzchną się one jak owe sny dawne o uniwersytecie, o wszystkich skarbach, których miał mi dostarczyć.”

Marcelina Kulikowska (1872–1910) polska dramatopisarka i poetka

notatka, 1897.
Źródło: Kultura książki w Krakowie doby autonomii galicyjskiej, praca zbiorowa pod red. Marii Kocojówy, Wydawn. „Wiedza o Kulturze”, 1991, s. 113.