„Ludzkie języki nie próżnują.”
Szymon Szymonowic7
polski poeta okresu Renesansu 1558–1629Podobne cytaty
„Bez próżnowania nie ma prawdziwego szczęścia.”
Anton Czechow (1860–1904) rosyjski nowelista i dramatopisarz
Истинное счастье невозможно без праздности. (ros.)
Źródło: List do Lidii Mizinowej (27 marca 1894)
„Jest, który na kształt czyniącego wybornie próżnuje.”
Andrzej Maksymilian Fredro (1620–1679) polski pisarz polityczny
Źródło: op.cit., s. 1
„Próżnowaniem poniża się dary natury.”
Mikołaj Kopernik (1473–1543) polski astronom, matematyk, lekarz, kanonik epoki Renesansu
Źródło: Melania Sobańska-Bondaruk, Stanisław Bogusław Lenard (oprac.), Wiek XVI–XVIII w źródłach. Wybór tekstów źródłowych z propozycjami metodycznymi dla nauczycieli historii i studentów, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 8301124385, s. 92.
„Próżnowanie poszerza granice diabelskich włości.”
Abraham a Sancta Clara (1644–1709) niemiecki duchowny katolicki, augustianin
„Czytaniem odganiacie matkę wszystkich grzechów – próżnowanie.”
Piotr Skarga (kaznodzieja) (1536–1612) polski teolog, pisarz i kaznodzieja
„Języki bystre własnej łają głowie.”
Kasper Miaskowski (1549–1622)
Źródło: Księga aforyzmów, myśli, zdań, uwag i sentencji ze stu pisarzy polskich wybranych, wyboru dokonał Władysław Bełza
„Język rzeczy i język pojęć, to różne języki.”
Krystyna Miłobędzka (1932)
Źródło: Justyna Sobolewska, Chwila wielkiego święta http://www.dwutygodnik.com/artykul/3439-chwila-wielkiego-swieta.html, Dwutygodnik.com nr 81/2012.