„Kocimi łapkami po klawiaturze
żegna nas dzień.”

„Kot nie porzuca łapania myszy mimo wynalezienia łapek.”

Karol Irzykowski (1873–1944) polski prozaik, dramaturg i krytyk literacki

„Dla Pani Dmochowskiej przesyłam ewentualnie serdeczne pozdrowienia (ale nie całowanie jakichś łap).”

Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939) polski pisarz, filozof, dramaturg i malarz

„Lizusi są wierni. Gotowi twoją krew zlizywać z łap twego oprawcy.”

Stanisław Jerzy Lec (1909–1966) poeta polski, aforysta

„Łagodna kobieta to niby łapka kocia, uściśnij ją nieco, a uczujesz pazurki.”

Anne-Louise Germaine Necker (1766–1817)

„Modlić się i wierzyć to nic… Iść do Komunii, trzymając wyciągniętą łapkę… ha! … to coś mojego, żebyście wiedzieli!”

Anneliese Michel (1952–1976)

„– Kolor ma jak nie przymierzając kupa. Zgniła, czy co? Nie dotykaj, parchów dostaniesz.
– Jak mam niby zdjąć z haczyka bez dotykania? – uniósł się Walery. Rybka rzeczywiście nie wyglądała apetycznie.
– No to łap ją, łap, ale potem mnie dotykał nie będziesz.
„Jak bym miał na to ochotę” odszczeknął w myślach Walery, chwycił śliską, brązową rybę i zdjął z haczyka.”

Błażej Dzikowski (1976) polski prozaik i scenarzysta

„Jeśli ktoś, wierząc że czyni dobrze, zaciska pętlę na twojej szyi, powinieneś wymknąć się z jego łap i uniemożliwić mu dalsze działanie.”

Errico Malatesta (1853–1932) włoski myśliciel polityczny, anarchista

„Tych oto czworga nic nie nasyci – o czym wiadomo od wieka:
Paszczy Dżakali, sępa gardzieli, łap małpich i oczu człowieka.”

Rudyard Kipling (1865–1936) angielski pisarz, poeta i prozaik

„Klaszcz więc, narodzie, i sap,
Klaszcz do spuchnięcia łap,
A kto nie klaszcze, ten cap,
A kto nie klaszcze, ten kiep,
A kto nie klaszcze – tego w łeb!”

Leon Choromański (1873–1952)