„Nowy Jork jest (…) obcy, jest twardy, żelazo-betonowy, trzeźwy i niemarzycielski.”

„Czy żelazo jest pewne, gdzie leży magnes?”

Ursula K. Le Guin (1929–2018) amerykańska pisarka

„Rdza niszczy żelazo, a kłamstwo duszę.”

Anton Czechow (1860–1904) rosyjski nowelista i dramatopisarz

„Szczery dyplomata jest jak sucha woda albo drewniane żelazo.”

Józef Stalin (1879–1953) przywódca ZSRR

„Rdza niszczy żelazo, a kłamstwo duszę.”

Stendhal (1783–1842)

„Człowiek nieraz sam kuje żelazo na łańcuch, którym się spęta.”

Pierre La Mure (1899–1976)

„Bieda łacniej przekuwa człowieka niźli kowal żelazo.”

Władysław Reymont (1867–1925) polski pisarz

„Jak rdza zżera żelazo, tak zawistnik jest zżerany przez swoją namiętność.”

Antystenes z Aten (-444–-365 p. n. e.)

„Nie przemówienia i nie rezolucje będą rozstrzygały o zagadnieniach naszych czasów, lecz krew i żelazo.”

Otto von Bismarck (1815–1898) niemiecki polityk

„Prawdziwym mężczyzną jest człowiek nieugięty. Ten, co nie zna śliskich kompromisów, nie układa się samolubnie z przeciwnikiem i przeciwnościami, nie traci żadnej cząstki siebie, by zademonstrować pustą zręczność, napełnić kiesę lub nasycić głód, i nie zegnie się wskutek chwilowej męki, dla poklasku bądź u stóp tyrana, gdyż nosi serce twarde niczym diament, oraz kultywuje zasady twardsze niż żelazo, a wyłączną mapą jego słabości są chaotyczne linie nonszalanckich kaprysów.”

Waldemar Łysiak książka Ostatnia kohorta