1. Cytaty
  2. Autorzy
  3. Władysław Orkan

Władysław Orkan cytaty

Władysław Orkan, właśc. Franciszek Ksawery Smaciarz od 1898 Franciszek Ksawery Smreczyński – pisarz tworzący w okresie Młodej Polski, chociaż do nurtu modernistycznego ani on sam, ani współcześni go nie zaliczali. Wikipedia  

✵ 27. Listopad 1875 – 14. Maj 1930
Władysław Orkan Fotografia

Dzieło

Z martwej roztoki
Władysław Orkan
Z martwej roztoki
Władysław Orkan
Władysław Orkan: 11 cytatów3 Polubienia

Władysław Orkan słynne cytaty

„Ukochałem lud biedny ponad miarę,
Bom się jego pieśnią wykołysał.
Ukochałem zwyczaje i gwarę,
którem jako dziecko z piersi matki wyssał.”

Władysław Orkan

Źródło: początkowy fragment wiersza Przygrywka, który otwierał pierwszy cykl nowel Orkana z 1898 roku

„Pogrzebne dzwony,
Żałobne pienia,
Jękliwe tony,
Głośne westchnienia,
Skromne ofiary,
Wiechy, sztandary,
Sute przemowy,
Płonące głowy,
Pycha, ból usypiająca —
Wlecze się ten tren pogrzebowy
Bez końca
Klęski, zwycięstwa,
Przejawy męstwa —
Wszystko się zmieści
W słowach bez treści,
W gloryi hucznej niedołęstwa!”

Władysław Orkan

Źródło: Obchody

„Nagle mię owiał dreszcz… Uczułem, że się
Coś w mojej duszy budzi – jakieś modły -
Coś, jak daleki szum rozchwianej jodły -
Coś, co się czuje w dali i w bezkresie…”

Władysław Orkan książka Z martwej roztoki

Źródło: Miałem raz chwilę... w: Z martwej roztoki, wyd. Spółka nakładowa „Książka”, Kraków 1912, s. 40.

„O ziemio nędzy i zamarzłych kęp!”

Władysław Orkan

Źródło: początek wiersza, 1900

„Smutek! o smutek! – głaz nie do przebicia -
Kiedy świadomość życie jak piorun rozszczepi,
A razem błyskawicą gdy olśni, oślepi -
I oto stoisz wobec drzazg swojego życia.”

Władysław Orkan książka Z martwej roztoki

Źródło: Bluszcz i drzewo w: Z martwej roztoki, wyd. Spółka nakładowa „Książka”, Kraków 1912, s. 106.

Władysław Orkan cytaty

„Naprzeciw Tatr, między doliną nowotarską, a wężowatą kotliną Raby, wspięło się gniazdo dzikich Gorców. Od romantycznych Pienin rozdzielał je wartki kamienicki potok, a od spiskiej krainy odgraniczył je bystry Dunajec. Samotnie stoją nad wzgórzami. A wyżej jeszcze nosi głowę ojciec ich rodu, zasępiony Turbacz. Nie wiadomo kto go chrzcił i skąd mu to miano. Może stąd, że turbanem mgły przed deszczem owija łysą głowę, albo raczej, że widywano go zawsze w turbacji wiecznej.”

Władysław Orkan

Źródło: W roztokach

„Hej, powiedzcie wy mi, moi chrześni,
Którzyście mnie kiedyś do chrztu nieśli,
Jaka mnie matka porodziła?
Czym z kołyski, jak moi rówieśni?
Czy boginka mnie dała? A jeśli
Nie – to skąd we mnie jest ta siła?”

Władysław Orkan

Źródło: Hej, powiedzcie wy mi, moi chrześni...

„Ludzie idą bez ustanku, wciąż.
I mijają się wzajem cicho, obojętnie, jakby się nie widzieli i nie znali się. Serdeczność i uczucie i litość i żal i cały słownik anielskiej rozmowy jest im ze słuchu znany dobrze, lecz go nie rozumieją. Inne bowiem mają u nich znaczenie wyrazy, którymi kiedyś przemawiały matki, żony, kochanki, bracia, przyjaciele.
– Miłość – tę nazywają obowiązkiem i najczęściej miewają go na ustach swoich.
Żenią się często między sobą, albowiem, jak mówią, łatwiej jest we dwoje szukać pożywienia i nie tak się cnie, jak samemu człowiekowi, chodzić po tej ziemi, po szarym piasku. Jedno pomocnem jest drugiemu, jedno za drugim nosi tobołki podróżne, złorzecząc losom, które ich związały przysięgą na całe życie, aże do śmierci.”

Władysław Orkan

Źródło: Przekleństwo, w: Płanety, wyd. Biblioteka Domu Polskiego, Warszawa 1927, s. 113–114.

„Wrócili jeszcze na ojczyznę umrzeć, ale z nich już w gazdostwie niewiele pociechy. Wyssała im siły Ameryka. Krwawo naprawdę te dolary zdobyte. I refleksja się smutna zastanowi: czy warte straconego zdrowia.”

Władysław Orkan

W chwilach szczerości, gdy chwalba minęła, przyznają się też, jak tam ciężko było.
– Powiem wam – mówił mi jeden z takich inwalidów – tam ino bisness, dudki. Człek pracujący za maszyną stoi. Ino się kości mijają. Jakby tu człek pracował, jako tam, w tej Ameryce, toby się na kamieniu szczerym chleba dorobił.
Listy ze wsi
Źródło: t. 1, s. 123.

„Wprawdzie demokratyzm wywieszać się u nas zwykło, jak odświętną, deszczem odbarwioną już chorągiew, przy każdej sposobności; wprawdzie wielu publicystom naszym demokratyzm ów nie schodzi (nie powiem ust, ale) z ostrza pióra; wprawdzie stoi wyraźnie jak wół na sztandarach, w imionach lewych i prawych partyj; mamy więc demokratyzm socjalny, narodowy, chrześcijański i jaki tam jeszcze; konserwatyzm nasz nawet nim się w dni zwykłe pieczętuje, jako sygnetem temporis; chwalimy się i konstytucją – najbardziej ponoć z używanych demokratyczną – lecz społeczeństwo nasze we krwi, w poglądach, we wszystkich swoich tak jednostkowych, jak i zbiorowych postępkach, wcale a wcale demokratycznym, jakby się spodziewać należało, nie jest.”

Władysław Orkan

Listy ze wsi
Źródło: t. 1, s. 69.

Podobni autorzy

Władysław Reymont Fotografia
Władysław Reymont23
polski pisarz None
Isaac Bashevis Singer Fotografia
Isaac Bashevis Singer32
pisarz amerykański, noblista None
Ernst Jünger Fotografia
Ernst Jünger54
pisarz niemiecki None
James Joyce Fotografia
James Joyce21
irlandzki pisarz None
Kurt Vonnegut Fotografia
Kurt Vonnegut97
amerykański pisarz i publicysta None
Amos Oz Fotografia
Amos Oz8
pisarz izraelski None
Andrzej Sapkowski Fotografia
Andrzej Sapkowski171
polski pisarz None
Maksymilian Maria Kolbe Fotografia
Maksymilian Maria Kolbe32
polski działacz społeczny, święty kościoła katolickiego None
Malcolm X Fotografia
Malcolm X23
przywódca Organizacji Jedności Afroamerykańskiej None
Maksim Gorki Fotografia
Maksim Gorki17
pisarz rosyjski None