„Grzeczność – to dobroć w drobnostkach.”
Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
Thomas Babington Macaulay, 1. baron Macaulay , brytyjski pisarz, historyk i polityk, członek stronnictwa wigów, minister w rządach lorda Melbourne'a i lorda Johna Russella.
Był najstarszym synem Zachary'ego Macaulaya, abolicjonisty i gubernatora Sierra Leone. Wykształcenie odebrał w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge. Podczas studiów pisał wiersze i wygrał wiele nagród, m.in. złoty medal Kanclerza Uniwersytetu w czerwcu 1821 r. W 1825 r. opublikował esej o Johnie Miltonie na łamach Edinburgh Review. W 1826 r. rozpoczął praktykę adwokacką, ale porzucił karierę prawniczą dla polityki.
W 1830 r. został wybrany do Izby Gmin z okręgu Calne. Dał się poznać jako zwolennik reform wyborczych oraz równouprawnienia obywateli, głównie zniesienia dyskryminacji Żydów. Po uchwaleniu Great Reform Act w 1832 r. zmienił okręg na Leeds. W latach 1832-1833 był sekretarzem Rady Kontroli. Po uchwaleniu Government of India Act w 1833 r. został jednym z członków Rady Gubernatora Generalnego.
Macaulay wyjechał do Indii w 1834 r. Przez 4 lata pracował w Najwyższej Radzie Indii. Doprowadził do ustanowienia języka angielskiego obowiązkowym językiem szkolnictwa wyższego. Stał na czele Komisji Prawnej, która przygotowała założenia Kodeksu Karnego , Kodeksu Procedury Karnej oraz Kodeksu Procedury Cywilnej .
Po powrocie do Wielkiej Brytanii w 1838 r. Macaulay uzyskał mandat parlamentarny z okręgu Edinburgh. W 1839 r. został sekretarzem ds. wojny. Po upadku gabinetu w 1841 r. poświęcił się pracy literackiej. Napisał wówczas zbiór ballad Lays of Ancient Rome. W 1841 r. przedstawił swoje poglądy na kwestie prawa autorskiego, które stały się ważną podstawą kształtowania się tego prawa w krajach anglosaskich. W latach 1846-1848 był Paymaster-General. W 1847 r. utracił miejsce w Izbie Gmin.
W 1849 r. został wybrany rektorem Uniwersytetu Glasgow. W 1852 r. został ponownie wybrany z okręgu Edinburgh, ale z powodu złego stanu zdrowia, który doprowadził go do zawału serca, zrezygnował z mandatu w 1856 r. Był jednym z założycieli National Portrait Gallery. W 1857 r. otrzymał tytuł 1. barona Macaulay i zasiadł w Izbie Lordów. Zmarł w 1859 r. i został pochowany w Opactwie Westminsterskim. Nigdy się nie ożenił i nie pozostawił potomstwa. Wraz z jego śmiercią wygasł tytuł parowski.
Umierając Macaulay pozostawił niedokończonym swoje najważniejsze dzieło, Dzieje Anglii od wstąpienia na tron Jakuba II. Pracę nad nim rozpoczął w latach 40. Pierwsze dwie części ukazały się w 1848 r., dwie następne w 1855 r. Macaulay miał nadzieję dojść w swojej pracy do śmierci królowej Anny , ale zmarł ukończywszy tylko jeszcze jeden tom. Szóstą część, kończącą się na śmierci Wilhelma III wydała po śmierci Macaulaya jego siostra. Chociaż jego praca była krytykowana za nieukrywaną sympatię do wigów, sprzedano w tydzień 26 000 jej egzemplarzy. Przetłumaczono ją na język niemiecki, polski, duński, szwedzki, włoski, język francuski, niderlandzki, hiszpański, węgierski, rosyjski, czeski i perski. Wikipedia

„Grzeczność – to dobroć w drobnostkach.”
Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
„Im więcej czytam o Sokratesie, tym mniej się dziwię, że go otruto.”
The more I read about him, the less I wonder that they poisoned him.
Źródło: Robert E. Sullivan, Macaulay: The Tragedy of Power, Belknap Press of Harvard University Press, 2009, s. 172.
Thomas Babington Macaulay, 1st Baron Macaulay
Southey's Colloquies on Society (1830)
Thomas Babington Macaulay, 1st Baron Macaulay
' History https://www.gutenberg.org/files/55901/55901-h/55901-h.htm', Edinburgh Review (May 1828)
Thomas Babington Macaulay, 1st Baron Macaulay
"Lord Bacon", (1837) in Essays 2:183
Attributed
Thomas Babington Macaulay, 1st Baron Macaulay
On Moore’s Life of Lord Byron (1830)
Thomas Babington Macaulay, 1st Baron Macaulay
Diary entry (9 March 1850)
Thomas Babington Macaulay, 1st Baron Macaulay
On Ranke's History of the Popes (1840)
“A single breaker may recede; but the tide is evidently coming in.”
Thomas Babington Macaulay, 1st Baron Macaulay
Southey's Colloquies on Society (1830)
Thomas Babington Macaulay, 1st Baron Macaulay
On Fredrick the Great (1842)
Thomas Babington Macaulay, 1st Baron Macaulay
Essay on Mitford's History of Greece (1824)
Thomas Babington Macaulay, 1st Baron Macaulay
On Warren Hastings (1841)
Thomas Babington Macaulay, 1st Baron Macaulay
On Boswell’s Life of Johnson (1831)
Thomas Babington Macaulay, 1st Baron Macaulay
Ivry: A Song of the Huguenots http://www.bartleby.com/246/76.html, l. 29 (1824)
Thomas Babington Macaulay, 1st Baron Macaulay
http://www.columbia.edu/itc/mealac/pritchett/00generallinks/macaulay/txt_commons_indiagovt_1833.html#13
Attributed
Thomas Babington Macaulay, 1st Baron Macaulay książka Lays of Ancient Rome
Horatius, st. 59
Lays of Ancient Rome (1842)
“Ye diners-out from whom we guard our spoons.”
Thomas Babington Macaulay, 1st Baron Macaulay
Political Georgics (June 29, 1831)
“The measure of a man's real character is what he would do if he knew he would never be found out.”
Thomas Babington Macaulay, 1st Baron Macaulay
citation needed <br class="br">The earliest quotations of this give it as anonymous or unknown author. https://books.google.com/books?id=hPIsAAAAYAAJ&pg=PA321&dq=%22what+he+would+do+if+he+knew+it+would+never+be+found+out%22&hl=en&sa=X&ved=0CBwQ6AEwAGoVChMIlvi0prz_xwIVTwaSCh0hVwX5#v=onepage&q=%22what%20he%20would%20do%20if%20he%20knew%20it%20would%20never%20be%20found%20out%22&f=false https://books.google.com/books?id=i2MPAQAAIAAJ&pg=PA16-IA71&dq=%22what+he+would+do+if+he+knew+it+would+never+be+found+out%22&hl=en&sa=X&ved=0CB0Q6AEwAGoVChMIkMmp8rz_xwIV1BGSCh25lAO0#v=onepage&q=%22what%20he%20would%20do%20if%20he%20knew%20it%20would%20never%20be%20found%20out%22&f=false <br class="br">Attributed
“These be the great Twin Brethren
To whom the Dorians pray.”
Thomas Babington Macaulay, 1st Baron Macaulay
The Battle of Lake Regillus; reported in Bartlett's Familiar Quotations, 10th ed. (1919)
Thomas Babington Macaulay, 1st Baron Macaulay
On John Dryden (1828)