Rudolf Höß cytaty

„Himmler powiedział mi, że Führer wydał rozkaz ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej. My, SS, musimy ten rozkaz wykonać. Gdyby nie został on wykonany, Żydzi zniszczyliby później naród niemiecki. Ze względu na dobry transport i możliwość izolacji obozu wybrał on Oświęcim. Mnie przypada wykonanie tego ciężkiego zadania. Trzeba teraz zapomnieć o wszelkich względach ludzkich i myśleć tylko o jego wykonaniu.”

Wspomnienia Rudolfa Hössa, komendanta obozu oświęcimskiego

„Prawda, że mojej rodzinie było w Oświęcimiu dobrze. Każde życzenie mojej żony i dzieci było spełniane. Dzieci mogły swobodnie szaleć do woli Żona moja żyła wśród kwiatów jak w raju.”

Źródło: Aleksander B. Skotnicki, Zbrodnicze eksperymenty lekarskie, „Alma Mater” nr specjalny 118, 2009, s. 119.

„Nie mogłem wytrzymać w serdecznej atmosferze rodzinnej; stojąc nocą na dworze przy transportach, przy komorach gazowych, przy płomieniach, często myślałem o żonie i dzieciach (…). Gdy widziało się kobiety z dziećmi idące do komór gazowych, mimo woli myślało się o własnej rodzinie. Od chwili rozpoczęcia akcji masowej zagłady nigdy nie zaznałem szczęścia.”

Źródło: Joanna Lubecka, Kat, który kochał dzieci, „Pamięć.pl” nr 1 (34)/2015, s. 36.

„Odmowa taka w niczym nie wpłynęłaby na przebieg całej akcji, bo moje miejsce zająłby kto inny i zagłada zostałaby przeprowadzona i tak, zgodnie z uprzednio opracowanym planem.”

Źródło: Joanna Lubecka, Kat, który kochał dzieci, „Pamięć.pl” nr 1 (34)/2015, s. 36.

„Jakkolwiek oboje rodzice byli dla mnie bardzo dobrzy, nie umiałem nigdy znaleźć do nich drogi we wszystkich wielkich i małych troskach, które nękają młode serce. Wszystko załatwiałem sam ze sobą.”

na temat potencjalnej rezygnacji ze stanowiska komendanta obozu w Oświęcimiu (zapytany przez profesora Stanisława Batawię).
Źródło: Joanna Lubecka, Kat, który kochał dzieci, „Pamięć.pl” nr 1 (34)/2015, s. 36.

„Tak wyobrażałem sobie pierwszych chrześcijańskich męczenników oczekujących na arenie na rozszarpanie ich przez dzikie zwierzęta. Szli oni na śmierć z jasnym obliczem skierowanymi ku górze oczyma, złożonymi do modlitwy i podniesionymi rękoma. Wszyscy, którzy oglądali tę śmierć, byli wzruszeni, poruszony był nawet pluton wojskowy.”

Źródło: Joanna Lubecka, Kat, który kochał dzieci, „Pamięć.pl” nr 1 (34)/2015, s. 33.

Rudolf Höß Cytaty o dzieciach

„[Himmler] żądał często rzeczy niemożliwych, jakich w normalnych okolicznościach nie sposób było wykonać. Z chwilą jednak, gdy rozkaz został wydany, przystępowano z całą energią do jego wykonania (…). Na przykład obliczyłem, że dla budowy tamy na Wiśle w Oświęcimiu potrzeba trzech lat; on tymczasem dał nam na to rok, a my dotrzymaliśmy danego terminu.”

wspominając egzekucje Świadków Jehowy, którzy odmawiali służby wojskowej mimo grożącej za to kary śmierci.
Źródło: Joanna Lubecka, Kat, który kochał dzieci, „Pamięć.pl” nr 1 (34)/2015, s. 34.

„Rozumiem, na czym polegało to zło.”

Źródło: Joanna Lubecka, Kat, który kochał dzieci, „Pamięć.pl” nr 1 (34)/2015, s. 34.

„Nie, nie liczy ich pan poprawnie. Samo zabijanie zabierało mniej czasu. Można było pozbyć się dwóch tysięcy ludzi w ciągu pół godziny, ale palenie zwłok zabierało cały pozostały czas. Zabijanie było proste; nie potrzeba było nawet strażników, aby skierować ich do komór; po prostu wchodzili, spodziewając się, że idą pod prysznic, ale zamiast wody puszczaliśmy gaz. Cała sprawa posuwała się bardzo szybko.”

Źródło: Joanna Lubecka, Kat, który kochał dzieci, „Pamięć.pl” nr 1 (34)/2015, s. 35.

„Po długich, pełnych wątpliwości rozważaniach, zdecydowałem się przejść do czynnej służby w SS.”

zapytany przez Gustave’a Giberta o funkcjonowanie komór gazowych.
Źródło: Joanna Lubecka, Kat, który kochał dzieci, „Pamięć.pl” nr 1 (34)/2015, s. 35.

„Moje kochane, dobre dzieci! Wasz tatuś musi Was teraz opuścić. Zostaje Wam, biednym, jeszcze tylko Wasza kochana, dobra mamusia (…) Jeszcze nie rozumiecie, co Wasza dobra mamusia dla Was znaczy, jakim cennym skarbem jest ona dla Was. Miłość i troska matki jest najpiękniejsza i najcenniejsza ze wszystkiego, co jest na ziemi (…) Z jak pełną poświęcenia i miłości troskliwą opieką otaczała Was zawsze. Z ilu pięknych chwil w życiu zrezygnowała dla Was. Jak drżała o życie Wasze, kiedy chorowaliście, jak cierpiała i niezmordowanie Was pielęgnowała. Nigdy nie była spokojna, jeżeli nie miała Was wszystkich przy sobie (…).”

Źródło: Joanna Lubecka, Kat, który kochał dzieci, „Pamięć.pl” nr 1 (34)/2015, s. 34.

„Szerokie rzesze nie mogą sobie nawet wyobrazić komendanta Oświęcimia. Nigdy tego nie zrozumieją, że on także miał serce, że nie był zły (…) Moim pejczem nie biłem prawie nigdy mego konia, a jeszcze rzadziej więźniów.”

z pożegnalnego listu Rudolfa Hoessa do dzieci z 11 kwietnia 1947
Wspomnienia Rudolfa Hössa, komendanta obozu oświęcimskiego

Rudolf Höß cytaty

„Śmierć w komorze gazowej następowała w czasie od 3 do 15 minut, w zależności od warunków pogodowych. Wiedzieliśmy, kiedy ludzie byli martwi, bo przestawali krzyczeć.”

Wspomnienia Rudolfa Hössa, komendanta obozu oświęcimskiego

„Wszystko, co powiedziałem powyżej, odnosi się odpowiednio także do kobiet (…) Zawsze miałem wielki szacunek dla kobiet. W Oświęcimiu zrozumiałem jednak, że zasadnicze moje stanowisko musi ulec ograniczeniu i że należy najpierw dobrze obserwować kobietę, zanim można ją będzie traktować z całym szacunkiem.”

fragment zeznania złożonego przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym w Norymberdze.
Źródło: Simon Sebag Montefiore, Potwory. Historia zbrodni i okrucieństwa, tłum. Jerzy Korpanty, wyd. Świat Książki, Warszawa 2010, ISBN 9788324715480, s. 249.

„Tak, byłem twardy i surowy (…) Nie wolno mi było pozwolić sobie na żadne uczucia. Musiałem być jeszcze bardziej surowy, nieczuły i coraz bardziej bezlitosny wobec niedoli więźniów (…) Niechaj opinia publiczna nadal widzi we mnie krwiożerczą bestię, okrutnego sadystę, mordercę milionów.”

Wspomnienia Rudolfa Hössa, komendanta obozu oświęcimskiego

„Matki ze śmiejącymi się lub płaczącymi dziećmi szły do komór gazowych. Pewnego razu dwoje małych dzieci tak pogrążyło się w zabawie, że matka nie mogła ich od niej oderwać. Nawet Żydzi z "Sonderkommando" nie chcieli zabrać dzieci. Nigdy nie zapomnę błagającego o zmiłowanie spojrzenia matki, która wiedziała, o co chodzi. Ci, którzy byli już w komorze, zaczynali się niepokoić - musiałem działać. Wszyscy patrzyli na mnie. Skinąłem na podoficera służbowego, a ten wziął opierające się dzieci na ręce i zaniósł je do komory wśród rozdzierającego serce płaczu matki idącej za nimi (…).”

Wspomnienia Rudolfa Hössa, komendanta obozu oświęcimskiego

„Będąc od młodości przyzwyczajony przez wychowanie do bezwzględnego posłuszeństwa, pedantycznego porządku i czystości, nie miałem pod tym względem szczególnych trudności w przystosowaniu się do twardego, więziennego życia.”

Wspomnienia Rudolfa Hössa, komendanta obozu oświęcimskiego

“There is a difference. If you kill to take money or rob, it is plain murder, but if you kill because of political reasons, that is a political murder.”

o pobycie w więzieniu w 1923 za udział w zamordowaniu Waltera Kadowa.
Źródło: Joanna Lubecka, Kat, który kochał dzieci, „Pamięć.pl” nr 1 (34)/2015, s. 33.

Rudolf Höß: Cytaty po angielsku

“Not justified - but Himmler told me that if the Jews were not exterminated at that time, then the German people would be exterminated for all time by the Jews.”

To Leon Goldensohn, April 8, 1946, from "The Nuremberg Interviews" by Leon Goldensohn, Robert Gellately - History - 2004

“One woman approached me as she walked past and, pointing to her four children who were manfully helping the smallest ones over the rough ground, whispered: 'How can you bring yourself to kill such beautiful, darling children? Have you no heart at all?' One old man, as he passed me, hissed: 'Germany will pay a heavy penance for this mass murder of the Jews.' His eyes glowed with hatred as he said this. Nevertheless he walked calmly into the gas-chamber.”

To Leon Goldensohn, April 8, 1946, from "The Nuremberg Interviews" by Leon Goldensohn, Robert Gellately - History - 2004

“They developed out of the situation. The courts brought in a lot of people who had to be shot. I always objected to having to use the same men for firing squadrons over and over again. During that period one day my camp leader, Karl Fritzsch, came to me and asked me whether I could try to execute people with Zyklon B gas. Until that time, Zyklon B was used only to disinfect barracks which were full of insects, fleas, et cetera. I tried it out on some people sentenced to death in the cell prison and that is how it developed. I didn't want any more shootings, so we used gas chambers instead.”

Quoted in "Commandant of Auschwitz: The Autobiography of Rudolf Hoess" - Page 150 - by Rudolf Hoess, Constantine Fitzgibbon, Primo Levi, Joachim Neugroschel - History - 2000

“Those not able to work were marched to the farmhouses. These were a good kilometer from the side track. There they were made to undress. At first they had to undress in the open, where we had erected walls made of straw and branches of trees that kept them from onlookers. After a while we built barracks. We had big signs, all of which read 'To Disinfection' or 'Baths.' That was in order to give the people the impression that they would merely receive a bath or be disinfected, in order not to have any technical difficulty in the extermination processes.”

To Leon Goldensohn, after being asked about the invention of gas chambers, April 9, 1946, from "The Nuremberg Interviews" by Leon Goldensohn, Robert Gellately - History - 2004

“When in the summer of 1941 he (Hitler) gave me the order to prepare installations at Auschwitz where mass exterminations could take place, and personally to carry out these exterminations, I did not have the slightest idea of their scale or consequences. It was certainly an extraordinary and monstrous order. Nevertheless the reasons behind the extermination programme seemed to me right. I did not reflect on it at the time: I had been given an order, and I had to carry it out. Whether this mass extermination of the Jews was necessary or not was something on which I could not allow myself to form an opinion, for I lacked the necessary breadth of view.”

To Leon Goldensohn, April 9, 1946, from "The Nuremberg Interviews" by Leon Goldensohn, Robert Gellately - History - 2004

“This mass extermination, with all its attendant circumstances, did not, as I know, fail to affect those who took part in it. With very few exceptions, nearly all those detailed to do this monstrous "work," and who, like myself, have given sufficient thought to the matter, have been deeply marked by these events. Many of the men involved approached me as I went my rounds through the extermination buildings, and poured out their anxieties and impressions to me, in the hope that I could allay them. Again and again during these confidential conversations I was asked; is it necessary that we do this? Is it necessary that hundreds of thousands of women and children be destroyed? And I, who in my innermost being had on countless occasions asked myself exactly this question, could only fob them off and attempt to console them by repeating that it was done on Hitler's order. I had to tell them that this extermination of Jews had to be, so that Germany and our posterity might be freed for ever from their relentless adversaries. There was no doubt in the mind of any of us that Hitler's order had to be obeyed regardless, and that it was the duty of the SS to carry it out. Nevertheless we were all tormented by secret doubts.”

Quoted in "Commandant of Auschwitz: The Autobiography of Rudolf Hoess" - Page 144 - by Rudolf Hoess, Constantine Fitzgibbon, Primo Levi, Joachim Neugroschel - History - 2000

“I believed that crematoriums could be erected fast and so wanted to burn the corpses in the mass graves in the crematory, but when I saw that the crematory could not be erected fast enough to keep up with the ever-increasing numbers exterminated, we started to burn the corpses in open ditches like in Treblinka. A layer of wood, then a layer of corpses, another layer of corpses, et cetera. To start the fire, we used a bundle of straw dipped in gasoline. The fire was usually started with about five layers of wood and five layers of corpses. When the fire was going strong, the fresh corpses which came from the gas chambers could merely be thrown on the fire and would burn by themselves.”

Quoted in "Commandant of Auschwitz" (1951)

“You become hard when you carry out such orders.”

To Leon Goldensohn, April 9, 1946, from "The Nuremberg Interviews" by Leon Goldensohn, Robert Gellately - History - 2004