„Ich doskonałość niepokój wciąż budzi,Płyną strumyki, wartko z czystej wody,Ta egzotyka niezwykłej przyrody,Przyciąga bardzo zwykle młodych ludzi.Śniegi na szczytach nie giną i wiosną,Różnych wypadków bywają przyczynąKiedy to schodzą z potężną lawiną.Przyroda czasem jest bardzo zazdrosna,Jeśli zapragniesz przeżywać przygody,To z przewodnikiem, przyjacielu młody.”Irena Grzymała Źródło: Tatry, „Sekrety ŻAR-u” 2004, nr 1
„Jakiś smutek się tu czuje,chociaż jesień taka złota,babie lato nić swą snuje,ale w sercu jest tęsknota.Co odeszło nie powróci,co się stało, nie odstanie,i dlatego tak nas smuci…Przemijanie, przemijanie…”Irena Grzymała Źródło: Przemijanie, „Sekrety ŻAR-u” 2006, nr 4