„No cóż! Zobaczymy, czy ośmielą się mnie zabić.”
po wejściu do sali balowej w Operze w dniu, w którym miał zostać zabity (otrzymał wcześniej bilecik ostrzegający go o zamachu).
Źródło: Isabelle Bricard, Leksykon śmierci wielkich ludzi, op. cit., s. 213.
„Widzicie, panowie, jestem jak papież – obnoszą mnie na procesji.”
gdy śmiertelnie rannego zaniesiono go do jego rezydencji na materacu.
Źródło: Isabelle Bricard, Leksykon śmierci wielkich ludzi, op. cit., s. 213.
„Moja rana na coś się przydała: zwróciła mi moich przyjaciół.”
gdy u jego łoża pojawili się niektórzy członkowie dotychczasowej opozycji (umierał wówczas po zamachu na swoje życie).
Źródło: Isabelle Bricard, Leksykon śmierci wielkich ludzi, tłum. Anita i Krzysztof Staroniowie, Wydawnictwo Książka i Wiedza, Warszawa 1998, ISBN 8305129713, s. 213.