Franz Kafka cytaty

strona 6

„Jeśli się raz wchłonęło zło, to ono już nie żąda, by mu wierzono.”

„Człowiek przychodzi na ten świat z krwawiącą raną.”

„Istnieją dwa grzechy główne, z których wywodzą się wszystkie inne: niecierpliwość i opieszałość. Przez niecierpliwość ludzie zostali wypędzeni z raju, przez opieszałość nie powracają tam.”

„Ile szczęśliwych myśli zostaje zaduszonych pod kołdrą, kiedy się samotnie śpi w swoim łóżku, i ile nieszczęsnych snów się nią ogrzewa.”

„Łaknienie śmierci jest pierwszą oznaką nadchodzącego zrozumienia.”

„W walce pomiędzy tobą a światem sekunduj światu.”

„Oto masz, drogi Maksie, dwie książki i kamyk. Zawsze starałem się znaleźć na Twoje urodziny coś, co wskutek swej obojętności nie zmieniałoby się, nie gubiło, nie psuło i nie mogło być zapomniane. A dumając potem miesiącami, znów nie widziałem innego ratunku, niż wysłać Ci książkę. Z książkami jest jednak utrapienie, z jednej strony są obojętne, a potem znów z drugiej o tyle bardziej interesujące, potem zaś pociągnęło mnie do tych obojętnych tylko przekonanie, które bynajmniej nic we mnie nie rozstrzygnęło, w końcu zaś, ciągle jeszcze z odmiennym przekonaniem, trzymałem w ręku książkę, która paliła tak tylko z ciekawości. Kiedyś nawet z rozmysłem zapomniałem o Twoich urodzinach, co było wszak lepsze niż posłanie książki, ale dobre nie było. Dlatego wysyłam Ci teraz ten kamyczek i będę Ci go wysyłał póki naszego życia. Będziesz go trzymać w kieszeni, ochroni Cię, wsadzisz do szuflady, również nie będzie bezczynny, ale jeśli go wyrzucisz, będzie najlepiej. Bo wiesz, Maksie, moja miłość do Ciebie jest większa niż ja sam i bardziej ja w niej mieszkam niż ona we mnie, i ma też kiepską podporę w mojej niepewnej istocie, tym sposobem jednak dostanie w kamyczku skalne mieszkanie i niechby to było tylko w szczelinie bruku na Schalengasse. Od dawna już ratowała mnie ona częściej niż sądzisz, a właśnie teraz, gdy wiem o sobie mniej niż kiedykolwiek i odczuwam siebie z pełną świadomością jedynie w półśnie, tylko tak nadzwyczaj lekko, tylko teraz jeszcze - krążę tak niczym z czarnymi wnętrznościami - dobrze zatem zrobi ciśnięcie w świat takiego kamyka i oddzielenie w ten sposób pewnego od niepewnego. Czym są wobec tego książki! Książka zaczyna Cię nudzić i już nie przestanie albo porwie ją twoje dziecko, albo, jak ta książka Walsera, rozlatuje się już, kiedy ją dostajesz. Przy kamyku przeciwnie, nic nie może Cię znudzić, taki kamyk nie może też ulec zniszczeniu, a jeśli już, to dopiero po długim czasie, także zapomnieć go nie można, ponieważ nie masz obowiązku o nim pamiętać, w końcu nie możesz go też nigdy ostatecznie zgubić, gdyż na pierwszej lepszej żwirowej drodze znajdziesz go z powrotem, bo jest to właśnie pierwszy lepszy kamyk. A jeszcze nie mógłbym mu zaszkodzić większą pochwałą, szkody z pochwał powstają bowiem tylko wtedy, gdy pochwała chwaloną rzecz rozgniata, niszczy lub zapodziewa. Ale kamyczek? Krótko mówiąc, wyszukałem Ci najpiękniejszy prezent urodzinowy i przekazuję Ci go z pocałunkiem, który ma wyrażać niezdarne podziękowanie za to, ze jesteś.”

„Jesteśmy opuszczeni jak zbłąkane dzieci w lesie. Stojąc przede mną i na mnie patrząc, co wiesz o bólach, które są we mnie, i cóż ja wiem o Twoich. A gdybym padł przed Tobą, płakał i opowiadał, czegóż więcej dowiedziałbyś się o mnie niż o piekle, gdy ktoś Ci powie, że jest gorące i straszne. Choćby dlatego ludzie powinni stać przed sobą nawzajem z taką czcią, taką zadumą, taką miłością, jak przed bramą piekieł.”

„Istnieje cel, ale nie ma drogi: to, co nazywamy drogą, jest wahaniem.”

„Kłamie się możliwie mało, kiedy się kłamie możliwie mało, a nie kiedy ma się ku temu niewiele okazji.”

„Ofiary istnieją, bo istnieją kaci.”

„Z kłamstwa robi się istotę porządku świata.”

„Pewnym nie można być nawet starych znajomych.”

„Najwyższej koncentracji obcy jest wysiłek.”

„Różnica pomiędzy siłą narodu a jednostki jest tak ogromna, że wystarczy, by naród z bliska ogarnął ulubieńca swym ciepłem, co będzie dla niego dostateczną ochroną.”

„Nigdy nie udało nam się rozstrzygnąć, czy są oni [paryżanie] uszczęśliwieni, kiedy robimy błędy we francuskim, czy też po prostu uważają, że błędy te są interesujące i warto ich posłuchać.”

„Często człowiek, jeśli patrzy uważnie, poznaje siebie już po twarzy lokaja u drzwi.”

„Jedną z najbardziej skutecznych pokus zła jest wezwanie do walki.”

„Wszystko jawi mi się jako konstrukcja.”

„Osamotnienie niesie tylko kary.”

„Tylko nasze pojęcie czasu pozwala nam mówić o sądzie ostatecznym. W gruncie rzeczy jest to sąd doraźny.”

„Twórczość jest zawsze tylko ekspedycją w kierunku prawdy.”

„Mieć uczucie, że się jest spętanym, a równocześnie inne uczucie, że po uwolnieniu z pęt byłoby jeszcze gorzej.”

„Psy myśliwskie jeszcze igrają na dziedzińcu, ale zwierzyna im nie ujdzie, choć teraz tak szybko pędzi już przez lasy.”

„Został na nas nałożony jedynie obowiązek negacji; to, co pozytywne, zostało nam już dane.”

„Okazja do malutkiej rozpaczy.”

„Najczęściej ten, którego się szuka, mieszka tuż obok.”

„Zrozumieć szczęście, to jakby zrozumieć, że grunt, na którym stoisz, nie może być szerszy od dwóch stóp, które go pokrywają.”

„Człowiek nie może żyć bez nieustannej ufności w coś niezniszczalnego.”

„Zwierzenia byłyby najbardziej prawdziwe, gdyby się je potem odwoływało.”

„Słuszna droga idzie po linie, która nie jest rozpięta wysoko, ale tuż nad ziemią. Ludzie, zdaje się, więcej się o nią potykają, niż po niej chodzą.”

„Kat ma zawsze złą reputację.”

„Cała wiedza, suma wszystkich pytań i wszystkich odpowiedzi zawarta jest w psie.”

„Jeżeli namaluję tu jednego przy drugim wszystkich sędziów i pan będzie się przed tym płótnem bronił, więcej pan wskóra przed nim niż przed prawdziwym sądem.”

„K. wydało się, że przerwano z nim wszelką łączność i że jest teraz jakby wolniejszy, niż był kiedykolwiek, i może tu, na tym skądinąd zakazanym miejscu, czekać, jak długo zechce. Zdawało mu się, że wywalczył sobie wolność, której nikt inny zdobyć by nie potrafił, i nikt nie ma prawa dotknąć go albo wyrzucić, a nawet przemówić do niego. Ale wydawało mu się także - i to przekonanie było co najmniej równie silne - że nie ma nic bardziej bezsensownego i rozpaczliwego niż ta wolność, to czekanie i ta nietykalność.”

“I like to make use of what I know”

“All knowledge, the totality of all questions and all answers, is contained in the dog. If one could but realize this knowledge, if one could but bring it into the light of day, if we dogs would but own that we know infinitely more than we admit to ourselves!”

“2 November. This morning, for the first time in a long time, the joy again of imagining a knife twisted in my heart.”

“It would be very unjust to say that you deserted me, but that I was deserted, and sometimes terribly so, is true.”

“No matter how much you keep encouraging someone who is blindfolded to stare through the cloth, he still won’t see a thing.".”

“Every word first looks around in every direction before letting itself be written down by me.”

“My condition is not unhappiness, but it is also not happiness, not indifference, not weakness, not fatigue, not another interest – so what is it then?”

“If you become involved with me, you will be throwing yourself into the abyss.”

“Now the Sirens have a still more fatal weapon than their song, namely their silence… Someone might possibly have escaped from their singing; but from their silence, certainly never.”

“Go on caring for me.”

“…it is not necessary to accept everything as true, one must only accept it as necessary.”

“Anything that has real and lasting value is always a gift from within.”

“My "fear" is my substance, and probably the best part of me.”

“If this is what you came for, then I didn't send for you.
Kafka (note to himself in journal)”

“I can’t feel a thing; All mournful petal storms are dancing inside the very private spring of my head.”

“And so gentlemen, I learned. Oh, if you have to learn, you learn; if you’re desperate for a way out, you learn; you learn pitilessly. You stand over yourself with a whip in your hand; if there’s the least resistance, you lash yourself.”

“I carry the bars within me.”

“Life is merely terrible; I feel it as few others do. Often — and in my inmost self perhaps all the time — I doubt whether I am a human being.”

“… it is, after all, not necessary to fly right into the middle of the sun, but it is necessary to crawl to a clean little spot on Earth where the sun sometimes shines and one can warm oneself a little.”

“One must fight to get to the top, especially if one starts at the bottom.”

“No one can crave what truly harms him.”

“My doubts stand in a circle around every word, I see them before I see the word, but what then! I do not see the word at all, I invent it.”

“there is nothing bad to fear; once you have crossed that threshold, all is well. Another world, and you do not have to speak”

“If a man has his eyes bound, you can encourage him as much as you like to stare through the bandage, but he'll never see anything”

“It seems to be a fact that man, tortured by his demons, avenges himself blindly on his fellow-man.”

“In science one tries to tell people, in such a way as to be understood by everyone, something that no one ever knew before. But in poetry, it's the exact opposite”

“All human errors are impatience, the premature breaking off of what is methodical, an apparent fencing in of the apparent thing.”

“Nor is it perhaps really love when I say that for me you are the most beloved; In this love you are like a knife, with which I explore myself.”

“They did not know what we can now sense as we contemplate the course of history: that change begins in the soul before it shows in our lives…”