David Friedrich Strauß – niemiecki pisarz, filozof i teolog.
Studiował teologię w Tübinger Stift w Tybindze. W 1830 uzyskał tytuł wikarego, a w 1831 tytuł profesora w Maulbronn. Następnie na pół roku przeniósł się do Berlina, żeby słuchać wykładów Hegla i Schleiermachera. Od 1832 wykładał filozofię w Tübinger Stift.
Jego główne dzieło to dwutomowe Das Leben Jesu. Kritisch bearbeitet , w którym dowodził, że historia ewangeliczna jest zbiorem mitów stworzonych w I i II w. n.e. na podstawie starotestamentowych podań o Mesjaszu i że chociaż Jezus najprawdopodobniej nie istniał, to i tak należy pozostać chrześcijaninem z uwagi na chrześcijańską moralność. Ta postawa spotkała się z krytyką Fryderyka Nietzschego, czemu ten ostatni poświęcił jeden ze swoich esejów.
The Old Faith and the New (Der alte und der neue Glaube, 1872, translated from the 6th edition by M. Blind, New York: Henry Holt & Co., 1873), vol. II, part IV, ch. 71, pp. 59 https://archive.org/stream/oldfaithnewconfe01stra#page/59/mode/2up-60.
