„Jeśli nie pójdziesz po to, co chcesz nigdy nie będziesz tego miał. Jeśli nie zapytasz odpowiedz zawsze będzie brzmiała nie. Jeśli nie pójdziesz na przód zawsze będziesz stał w miejscu.”

„Kiedy po raz pierwszy zapytano mnie, kim chciałbym zostać, kiedy będę dorosły, odpowiedziałem „dziewczynką”. Zaraz zainteresował się mną pan od wuefu…”

Marian Opania (1943) aktor polski

„Stały pobyt w tym samym miejscu zawsze będę uważał za nieszczęście.”

Arthur Rimbaud (1854–1891) francuski poeta

„Punk jest czymś, co pozostanie z nami na zawsze, a chcąc tłumaczyć to w tym miejscu byłoby głupotą.”

Billie Joe Armstrong (1972) amerykański muzyk rockowy

„Jestem szczęśliwy, że zawsze byłem paulistą i nigdy tego nie żałowałem.”

Franciszek Chiesa (1874–1946) włoski duchowny katolicki, paulista, sługa Boży Kościoła katolickiego

„Bądź niczym bijące źródło, nie zaś jak staw, w którym zawsze stoi ta sama woda.”

Paulo Coelho (1947) pisarz brazylijski

„Byłem zawsze wyróżniającym się nikim, którego bezwzględnym życzeniem było stać się niewyróżniającym się kimś.”

John Banville The Sea

„Zawsze czuję się z tym dziwnie. Malcolm powiedział kiedyś, że da mnie na okładkę. Odpowiedziałem, że zawsze dają mnie na okładkę albo gdzieś w okolicy. On na to, że to dlatego, że ludzie mnie znają, wiedzą, że jestem częścią AC/DC, mogą się skupić. Nawet jeśli ktoś nie wie, jak się nazywam, wiedzą, że to ten koleś w krótkich spodenkach. A ja zawsze chowałem się do tyłu, od samego początku, ale zawsze było to samo. Malcolm i George zawsze mówili, że trzeba mnie dać na przód. Tłumaczyli, że oni wiedzą, że ja umiem grać na gitarze, ale ludzie też muszę wiedzieć. Odpowiadałem na to: „Ale przód jest też miejscem, gdzie strzelają rakietami!””

Angus Young (1955) australijski muzyk rockowy (AC/DC)

„Nigdy nie byłem showmanem, nie opowiadałem rzeczy niestworzonych. Zawsze mówiłem rzetelnie, zawsze mówiłem tak jak wygląda sytuacja.”

Jacek Majchrowski (1947) prawnik polski, samorządowiec

„I zawsze będziemy tacy – westchnął (…) – Zawsze będziemy umieli umierać i nie będziemy potrafili żyć.”

Jacek Piekara (1965) polski pisarz