„Jestem pewny, że wiara jest wiosną świata tak, jak ateizm jest jego zimą. Ale w zimie zawarta jest zawsze wiosna.”

„Wiosna jest rozpuszczaniem zimy.”

Ludwik Jerzy Kern (1920–2010) polski poeta i satyryk

„Przecież po najgorszej zimie będzie wiosna, nowe kwitną bzy (…)”

Andrzej Piaseczny (1971) polski muzyk i aktor

„Odmień swoje życie nie tylko z wiosną, ale również w środku zimy pomaluj oblodzone szybki.”

William Wharton (1925–2008) pisarz amerykański

„Ocalam tę, która nie kocha przede wszystkim wiosny, ale kształt tego jednego kwiatu, w którym jest zawarta wiosna. Tę, która nie kocha przede wszystkim miłości, ale jedną jedyną twarz, którą przybrała miłość.”

Antoine de Saint-Exupéry (1900–1944) francuski pisarz i poeta, lotnik

„Wiosna i lato naszej ery trwały dwa tysiące lat. Jaka zatem będzie zima?”

David Herbert Lawrence (1885–1930)

„Zgodnie z zapowiedzią jest zima.
Babcia Mróz: Jestem Babcia Mróz, nie potrzebujesz czegoś synku?
Orient-men: Co też babcia mówi! A gdzie dziadek?
Babcia Mróz: W dzisiejszych czasach kobiety zajmują wszędzie odpowiedzialne stanowiska! Dziadek występuje tylko reprezentacyjnie, obowiązki szronowo-lodowe zawsze należały do mnie.
(…)
Pan Wiosna: Dzień dobry! Jestem Pan Wiosna! Przepraszam Babciu Mróz, jeśli się spóźniłem, ale z Panem Zimą, z Panem Lato i Panem Jesienią zasiedzieliśmy się przy brydżu.
Babcia Mróz: Nic nie szkodzi.
Orient-men: A co z Panią Wiosną? Myślałem, że pan to pani…
Pan Wiosna: Mężczyźni, synku, w dzisiejszych czasach pomagają kobietom! Prawda, babciu?
Babcia Mróz: I o ile wiem, dotychczasowe panie: Wiosna, Lato, Jesień i Zima, sprawują obecnie obowiązki panów: Wichru, Deszczu, Gradu i Pioruna.”

Tadeusz Baranowski (1945) polski scenarzysta i rysownik komiksów, ilustrator, grafik

„A ja rosnę i rosnę
Latem, zimą, na wiosnę
I niedługo przerosnę
Mamę, tatę i sosnę”

Anna Warecka (1923–2010)

„A ja lubię
Wszystkie cztery pory roku, bo
Każda z nich:
Wiosna, lato, jesień, zima –
Przypomina mi
Ciebie.”

Krzysztof Dzikowski (1938) polski satyryk i literat

„Tam na dachu siadła wrona,
Jeszcze z zimy nastraszona.(…)
Głośno kracze czarna wrona,
Wrona wiosną zachwycona!”

Aleksandr Błok (1880–1921) rosyjski poeta-symbolista epoki srebrnego wieku, dramaturg