„Nie ma miłości bez nadziei.”

— Anatole France

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 12 marca 2017. Historia

Anatole France Fotografia

Anatole France52

powieściopisarz i krytyk francuski 1844–1924

Podobne cytaty

„Czas i brak nadziei wyleczą z każdej miłości.”

Katarzyna Michalak (1969) polska pisarka

Rok w Poziomce

„Żadnego pragnienia, żadnej wściekłości, nadziei czy miłości. Po prostu nic, i tyle.”

Janet Fitch (1955)

Pomaluj to na czarno

„Ludzie są gotowi do współpracy z trzech powodów: z miłości do bliźniego, ze strachu lub nadziei na podział łupów.”

Bertrand Russell (1872–1970) angielski logik, matematyk, filozof, myśliciel, działacz społeczny i eseista, noblista w dziedzinie literat…

„Nie mam wieku, nie mam nadziei, nie mam wiary, nie mam miłości, nie mam życia. Kobieta wyzwolona.”

Marcin Pietraszek (1979)

Poza prawdą i kłamstwem

„Chwila, w której kobieta uświadamia sobie, że nie warto żyć – że brak jej miłości, obowiązków, celu i nadziei, ta chwila ma dla niej gorzki posmak śmierci.”

Lucy Maud Montgomery (1874–1942) pisarka kanadyjska

Pozostałe utwory, Błękitny Zamek (1926)

„Jestem człowiekiem nadziei, sługą nadziei, żołnierzem nadziei.”

Giuseppe Ungaretti (1888–1970)

Sono un uomo della speranza, un servitore della speranza, un soldato della speranza. (wł.)
Źródło: Leone Piccioni, Vita di Ungaretti

„i tylko nagłe miłości
– jak swastyka na przydrożnej kapliczce czy sprytna
przerzutnia – zaskakujące, dają schronienie: cień
nadziei na zdrowy puls i na zdrowe pozory
zieleni.”

Izabela Fietkiewicz-Paszek (1972)

Portret niesymetryczny (2010)
Źródło: Bierzmy się w końcu za tę ciszę – motyw z Anny Kowalskiej

„Kto nie może mieć nadziei na nic, niech na nic nie traci nadziei.”

Seneka Młodszy (-4–65 p. n. e.)

„Francuzi to prawdziwi mistrzowie miłości. Rosjanie są niezrównani w cierpieniu, Anglicy w powściągliwości, Amerykanie w umiłowaniu życia, Włosi w umiłowaniu Chrystusa, a Francuzi w nadziei na miłość.”

Paullina Simons (1963) pisarka

Jeździec Miedziany

„Bliżej smutku, daleki już jestem od złości,
Od nadziei, co krzepi, od żądzy, co burzy,
Współczucie Twe mi obce, Twa dobroć mnie nuży:
Dwa okruchy łaskawe ze stołu miłości.”

Jerzy Liebert (1904–1931) polski poeta

Źródło: *** (Bliżej smutku, daleki…)