„Teraz dzwonią radośnie w dzwony niedługo będą załamywali ręce.”

— Robert Walpole

They now ring the bells, but they will soon wring their hands (ang.)
sprzeciw wobec wypowiadaniu wojny Hiszpanom w 1739 roku.

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 21 maja 2020. Historia

Tematy

wojna

Robert Walpole6

angielski polityk 1676–1745

Podobne cytaty

„Już niedługo na świecie pozostanie tylko pięciu królów. Będą to król Anglii, i czterej królowie z talii kart.”

Faruk I (1920–1965)

wypowiedziane długo po II wojnie światowej.
Źródło: Howard J. Langer, Księga najważniejszych postaci II wojny światowej, tłum. Marek Rudowski, wyd. Bellona, Warszawa 2008, ISBN 9788311111110, s. 361.

„Jeśli chcesz wysłać komunikat, to dzwoń to Western Union. Rakieta Tomahawk służy do zabijania. Poważny instrument prowadzenia wojny wymaga poważnego celu.”

Charles Krauthammer (1950–2018)

o planowanym ataku USA na Syrię.
Źródło: „Forum”, 13 września 2013.

„Jeśli bolszewiccy towarzysze idą z Wielkorusi pomóc nam w ciężkiej wojnie z kontrrewolucją, winniśmy powiedzieć im Witamy serdecznie, drodzy przyjaciele Jeśli jednak idą tutaj w celu monopolizacji Ukrainy, powiemy im Ręce precz”

Nestor Machno (1888–1934) "Bat’ko" (1888-1934) – rewolucjonista ukraiński

Źródło: Centralnyj partijnyj archiw Instituta marksizma-leninizma, cyt. za: W.N. Wołkowinskij Nestor Iwanowicz Machno, „Woprosy Istorii” nr 9–10, 1991, Moskwa.

„Kilka tygodni później napisałem na prośbę Kongresu Polonii Amerykańskiej list do Kongresu USA. Okazało się, że w dokumencie wewnętrznym Kongresu, czymś w rodzaju ściągi historycznej dla amerykańskich senatorów, wyszczególniono kraje, które były sojusznikami Hitlera podczas II wojny światowej. W tym gronie była wymieniona Polska. Niedługo po liście wprowadzono poprawkę do dokumentu. Niemniej pokazuje to potęgę historycznego mitu czy też – zwał, jak zwał – bredni.”

Norman Davies (1939) brytyjski historyk

Źródło: Historyk przeciw pamięci, „Tygodnik Powszechny” online, 26 sierpnia 2008 http://tygodnik.onet.pl/35,0,13961,8,artykul.html

„Demokracja sprawdza się w Europie. W Afryce są inne tradycje. Proszę popatrzeć na dzisiejszą Etiopię. Mówi się, że wprowadzono system wielopartyjny, ale tak naprawdę jedynie przywrócono system plemienny. Każdy jest lojalny wobec swojego plemienia albo swojej religii, a nie żadnej partii. Tak samo jest w Sudanie, Rwandzie, Burundi, Kongo, Kenii. Wszędzie. Świat niedługo zobaczy takie wojny w Afryce, jakich jeszcze nigdy nie widział. Straszliwe wojny plemienne.”

Mengystu Hajle Marjam (1937) etiopski wojskowy i polityk komunistyczny

Źródło: Riccardo Orizio, Diabeł na emeryturze. Rozmowy z siedmioma dyktatorami., Poznań 2004

„Świat małej Ani zawalił się, kiedy miała zaledwie 10 lat. Ojciec zginął, walcząc z Niemcami w wojnie obronnej we wrześniu 1939 roku. Niedługo po tym na zawał serca zmarła jej mama. I znów kolejna tragedia. Po zajęciu Równego Sowieci zaprowadzili nowe porządki. Zamknęli szkoły, dlatego w 1940 r. Ania zakończyła edukację na niepełnych pięciu klasach szkoły powszechnej. Sowieci zaaresztowali grupę dorastających chłopców, w tym również starszego brata Ani – Andrzeja. Zaginął na zawsze.”

Sławomir Cenckiewicz (1971) historyk polski

o Annie Walentynowicz <br class="br">Źródło: Pani Aniu, dziękujemy za Pani życie..., naszdziennik.pl, 31 sierpnia 2010 http://www.naszdziennik.pl/index.php?typ=rs&dat=20100831&id=rs31.txt

„Lękając się ich [helotów] natury buntowniczej i ich wielkiej liczby, albowiem przy wszystkich prawie decyzjach liczą się Lacedemończycy z zagadnieniem helotów – uciekli się nawet raz do podstępu. Tych helotów, którzy według własnego mniemania odznaczyli się na wojnie, wezwali do zgłoszenia się. Zapowiedzieli, że dadzą im wolność. W rzeczywistości miała to być próba: sądzili bowiem, że ci heloci, którzy najbardziej pragną wolności, pierwsi także ośmielą się zbuntować przeciw Lacedemończykom. Wybrano z nich około dwóch tysięcy; z wieńcami na głowie obchodzili oni świątynie jako ci, którzy mają być wyzwoleni; niedługo potem wszyscy zniknęli i nikt nie wiedział, co się z nimi stało.”

Tukidydes Wojna peloponeska

Wojna peloponeska
Źródło: s. 239.

„Wojna jest rzeczą radosną… W czasie wojny rodzi się wzajemna miłość. Kiedy własną sprawę uważa się za dobrą i kiedy widzi się, jak własna krew (rodacy) wspaniale walczy, łzy cisną się do oczu. Szczere i pobożne serca napełniają się słodyczą, gdy widzi się swojego przyjaciela, który tak dzielnie naraża własne ciało, aby dotrzymać i wypełnić przykazania naszego Stwórcy. I chce się wtedy żyć z nim i umierać, i za sprawą miłości nie opuścić go nigdy. Stąd rodzi się takie uniesienie, że nikt, kto tego nie doświadczył, nie mógłby powiedzieć, jak wielkie to jest dobro. Czy myślicie, że ktoś, kto tak postępuje, bałby się śmierci? W żadnym wypadku, bo jest pobudzony, tak uniesiony, że sam nie wie, gdzie się znajduje. Zaiste, nie zna on lęku przed niczym.”

Jean de Bueil (1406–1477)

Le Jouvencel, 1465.
Źródło: Johan Huizinga, Jesień średniowiecza, Warszawa 1974.

„Zabijało się wojsko, a panowie z daleka patrzyli. W przyszłej zaś wojnie staną chłopi i mieszczenie polscy i rosyjscy z jednej strony, a panowie i królowie polscy i rosyjscy z drugiej strony, chłopi będą strzelali nie do chłopów, ale do panów.(…) Ta wojna ostatnia, wojna sprawiedliwa toczyć się będzie o porządek społeczny, oparty na wolności, równości i braterstwie; po wojnie tej ziemia, uprawiana przez chłopów, przejdzie w ich ręce, ustaną pańszczyzny, czynsze i opłaty kościelne, zaś dzieci chłopskie bezpłatnie uczyć się będą.”

Piotr Ściegienny (1801–1890) ksiądz katolicki, polski działacz niepodległościowy

Źródło: Złota książeczka (1842), cyt. za: Lidia Ciołkosz, Adam Ciołkosz, Zarys dziejów socjalizmu polskiego, tom I, Londyn 1966 http://lewicowo.pl/ksiadz-piotr-sciegienny/

„Nie chodzi o to, że ta władza jest tak samo brutalna, totalitarna czy wyznaje tamtą ideologię, bo to absurd. Rzecz w tym, że dostrzegam domykanie się systemu przypominającego Polskę Ludową w takim sensie, w jakim władza była w PRL całkowicie niekontrolowana. Coraz mniej jest silnych mediów, które patrzą jej na ręce. Opozycji zaś odbiera się prawo do normalnego funkcjonowania, krytyki. Gdy tego próbuje, słyszy, jak w PRL, że dzieli i jątrzy. Pojawiły się nawet zarzuty o faszyzm. To też już było, tuż po II wojnie światowej faszystami byli rząd londyński i żołnierze wyklęci. Tak likwidowano ówczesną opozycję.”

Barbara Fedyszak-Radziejowska (1949) polska socjolog

o władzy PO. <br class="br">Źródło: Barbara Fedyszak-Radziejowska: Polsce grozi demokracja fasadowa, rp.pl, 1 maja 2011 http://wsieci.rp.pl/opinie/horyzonty/Dr-Barbara-Fedyszak-Radziejowska-Polska-jest-demokracja-fasadowa

Pokrewne tematy

Wojna