„Bóg stoi w sprzeczności ze samym sobą.”

„Żyć tak, aby dla samego siebie stać się uroczą niespodzianką.”

Urszula Zybura (1952)

„Kto znalazł Boga, znalazł także samego siebie.”

Helmut Thielicke (1908–1986) niemiecki teolog i duchowny

„Ten, kto zna samego siebie, zna Boga.”

Mahomet (570–632) Arabski przywódca polityczny i założyciel islamu

„Bóg jest bliżej nas, niż my siebie samych.”

Aureliusz Augustyn z Hippony (354–430) wczesnochrześcijański biskup i teolog

„To nie ja kocham w sobie Boga, lecz Bóg we mnie (…) miłuje siebie samego wieczyście i nieskończenie.”

Wincenty Pallotti (1795–1850) włoski duchowny, święty Kościoła katolickiego

„Każdego stać co najmniej na tyle współczucia, żeby pożałować samego siebie.”

Theodore Dalrymple (1949)

„Czy można uczciwie mówić o czymkolwiek oprócz Boga lub samego siebie?”

Emil Cioran (1911–1995) pisarz pochodzenia rumuńskiego

„Luter usprzecznił byt. Dla Lutra wszystko, co istnieje, z Bogiem Objawienia chrześcijańskiego na czele, jest sprzecznością, czyli w samym Bogu istnieje cała rzeczywistość. To jest taka próba teologicznego panteizmu. (…) W dotychczasowej filozofii przed Marcinem Lutrem każdy człowiek, każda osoba ludzka była podmiotem substancjalnym, przynajmniej w tej wielkiej myśli greckiej metafizyki, później też scholastyki, chrześcijańskiej myśli szeroko pojętej. Luter dokonał redukcji rozumienia substancji i ją tylko ograniczył do pojęcia Boga. Tylko Bóg jest substancją. To oznacza, że taki upadły anioł światłości, tj. nic innego jak wcielenie samego Boga. I dlatego Luter stawia tezę, w Komentarzu do Psalmów, w 1530 roku: „Zanim Bóg stał się Bogiem, musiał najpierw stać się diabłem.””

Tadeusz Guz (1959) ksiądz katolicki, filozof, teolog

„Przed człowiekiem stoją tylko dwie możliwości: albo wyrazi samego siebie i umrze, albo pozostanie nieśmiertelnym, ale niemym.”

Pier Paolo Pasolini (1922–1975) włoski pisarz, poeta i reżyser filmowy