„O współczesnym odpowiedniku Przedwiośnia możemy zapomnieć. Niech pan spróbuje znaleźć wspólny język pomiędzy moim pokoleniem 40-latków, które brało udział w rewolucji solidarnościowej, a dwudziestolatkami, hiphopowcami, blokersami oraz sześćdziesięciolatkami, tymi z sentymentem oglądającymi się na Peerel. Jak te światy uzgodnić? Nie ma wspólnego doświadczenia, jednego kodu.”

— Paweł Huelle

Źródło: Janusz Wróblewski, Rozmowa z Pawłem Huelle, polityka.pl, 4 listopada 2009 http://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/paszportypolityki/6146,1,rozmowa-z-pawlem-huelle.read

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 21 maja 2020. Historia

Tematy

język, rewolucja, doświadczenie, kod, współczesny, uzgodnić, brać, udział, znalezienie

Paweł Huelle9

pisarz polski 1957

Podobne cytaty

„Natura wie, co robi. Ludzie na starość dziecinnieją, by mogli znaleźć wspólny język z wnukami.”

Andrzej Majewski (1966) pisarz i fotografik polski

„Z tymi kratami jedyne okno w mojej celi przypomina kod kreskowy.”

Frédéric Beigbeder (1965)

29,99

„Dzisiaj mija 25 lat od historycznego wybuchu walki o niepodległość i powstania ruchu solidarnościowego. Wsłuchiwałem się w wystąpienia na ten temat i z przykrością chcę zauważyć, że zapomniano o ruchu chłopskim, o mieszkańcach wsi, którzy w tym czasie aktywnie brali w tym udział.”

Wojciech Mojzesowicz (1954) polski rolnik i polityk

oświadczenie poselskie, 30 sierpnia 2005.

„To, co potrafi łączyć ludzi, to spotkanie, wspólne doświadczenie, a więc raczej wspólna aktywność niż abstrakcyjna teoria. Własny partykularyzm przekracza się we wspólnym działaniu, wspólnym doświadczeniu, wspólnej pamięci. W naszej tradycji mamy tu sporo kulturowych zasobów, choćby w pismach i praktyce działania takich postaci jak Jacek Kuroń czy Václav Havel.”

Sławomir Sierakowski (1979) socjolog i publicysta polski

Źródło: Minimum wspólnego działania, krytykapolityczna.pl, 19 maja 2012 http://www.krytykapolityczna.pl/SeriaIdee/SierakowskiMinimumwspolnegodzialania/menuid-82.html

„Musimy na nowo wynaleźć język sprzeciwu. To nie może być język ekonomiczny, ponieważ problem po części polega na tym, że zbyt długo już mówimy o polityce językiem ekonomicznym, w którym wszystko jest podporządkowane wzrostowi, efektywności, wydajności i bogactwu, a nie dość uwagi poświęcamy wspólnym ideom, wokół których moglibyśmy się zebrać, wspólnie zapłonąć gniewem, wspólnie się motywować, czy to w kwestii sprawiedliwości, nierówności, okrucieństwa czy nieetycznego zachowania. Wyrzuciliśmy na śmietnik język, który umiał to opowiedzieć. I dopóki nie odkryjemy go na nowo, będziemy wyalienowani.”

Tony Judt (1948–2010)

Źródło: wywiad Kristiny Božič, „London Review of Books”, tłum. „Forum”, 19 kwietnia 2010