„Ekonomiczny rozwój kraju oparty na racjonalnej eksploatacji bogactw naturalnych.”

— Juscelino Kubitschek de Oliveira

jego hasło w wyborach prezydenckich
Źródło: Pierre Accoce, Pierre Rentchnick, Chorzy, którzy nami rządzą, tłum. Marta Kubiak, Wydawnictwo Test, Lublin 1992, s. 125.

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 21 maja 2020. Historia

Tematy

bogactwo, rozwój, kraj, naturalny, eksploatacja

Juscelino Kubitschek de Oliveira Fotografia

Juscelino Kubitschek de Oliveira2

polityk brazylijski 1902–1976

Podobne cytaty

„Jeśli zasoby Afryki byłyby używane dla jej własnego rozwoju, umieściłoby to Afrykę pomiędzy najbardziej rozwiniętymi krajami świata. Ale bogactwa Afryki są używane dla rozwoju zamorskich interesów.”

Kwame Nkrumah (1909–1972) polityk ghański

Źródło: Alicja Białek, Rzecz o panafrykanizmie, afryka.org, 4 listopada 2011 http://afryka.org/afryka/rzecz-o-panafrykanizmie,news/

„Ponieważ kobiety stanowią połowę kraju, muszą współpracować na polu społecznym i ekonomicznym z mężczyznami, z korzyścią dla zrównoważonego rozwoju Bangladeszu.”

Sheikh Hasina Wajed (1947)

Źródło: Premier Bangladeszu o prawach kobiet, polska-azja.pl, 20 czerwca 2011 http://www.polska-azja.pl/2011/06/20/premier-bangladeszu-o-prawach-kobiet/

„Sprowadzała się ona (teoria socjalizmu w jednym kraju Stalina) do całkowicie ahistorycznej myśli, że dzięki bogactwom naturalnym kraju społeczeństwo socjalistyczne może być zbudowane w granicach geograficznych ZSRR.”

Lew Trocki (1879–1940) rosyjski rewolucjonista

Zdradzona rewolucja. Czym jest ZSRR i dokąd zmierza? (1936)

„Zamiarem naszego rządu jest zainicjowanie marszu w kierunku rozwoju ekonomicznego Gwatemali. Proponuję trzy cele fundamentalne: przekształcić kraj z zależnego w ekonomicznie niezależny, przemienić Gwatemalę z kraju zacofanego w nowoczesny kraj kapitalistyczny i osiągnąć tę przemianę w taki sposób, aby podnieść na wyższy poziom standard życia naszego ludu.”

Jacobo Arbenz Guzmán (1913–1971)

Źródło: Marcin Gawrycki, Natalia Bloch, Kuba z serii Historia państw świata w XX wieku, Wydawnictwo Trio, Warszawa 2010, ISBN 9788374362412, s. 254.

„Pokój jest warunkiem rozwoju ekonomicznego i społecznego Casamance.”

Augustin Diamacoune Senghor (1928–2007)

Źródło: Mamadou Diouf, Casamance, afryka.org, 15 maja 2008 http://afryka.org/afryka/casamance,news/

„Stosunek klasy próżniaczej (czyli posiadaczy nieprodukujących) do procesu ekonomicznego jest stosunkiem finansowym, polega na posiadaniu a nie na wytwarzaniu, na eksploatacji a nie na działalności użytecznej.”

Thorstein Veblen (1857–1929) ekonomista i socjolog amerykański

Teoria klasy próżniaczej (1899)

„Naturalną wadą kapitalizmu jest nierówny podział bogactwa. Naturalną zaletą socjalizmu jest sprawiedliwy podział biedy.”

Winston Churchill (1874–1965) premier Wielkiej Brytanii

Źródło: mowa w Izbie Gmin, 22 października 1945.

„Państwo jest instytucją, która przeszkadza naturalnemu rozwojowi społeczeństwa.”

Piotr Kropotkin (1842–1921)

Państwo, władza

„Kiedy wmawiano nam, że przez wolność rozumiemy wolną konkurencję, niewiele robiliśmy, żeby zdementować to monstrualne łgarstwo, a bardzo często postępowaliśmy tak, jakbyśmy wierzyli, iż w powojennym konflikcie pomiędzy Zachodem, a „rewolucyjnymi” krajami Wschodu chodzi wyłącznie o zamożność. Bogactwo i ekonomiczny dobrobyt to owoce wolności, twierdziliśmy, choć pierwsi powinniśmy wiedzieć, że taki rodzaj „szczęścia” stanowił dobrodziejstwo Ameryki na wiele lat przed rewolucją, a jego przyczyną była naturalna obfitość i dostatek w warunkach „łagodnego rządu” – nie zaś wolność polityczna ani też nieskrępowana, rozpasana inicjatywa kapitalizmu, która wszędzie tam, gdzie brakło naturalnego bogactwa, wiodła do nieszczęścia i masowej nędzy.”

Hannah Arendt (1906–1975) amerykańska teoretyk polityki, filozof i publicystka

O rewolucji

„My sowieckimi kolbami nauczymy ludzi w tym kraju myśleć racjonalnie bez alienacji.”

Tadeusz Kroński (1907–1958) filozof polski, historyk filozofii

w liście z 7 grudnia 1948 do Czesława Miłosza.
Źródło: Czesław Miłosz, Zaraz po wojnie. Korespondencja z pisarzami 1945–1950, wyd. Znak, Kraków 1999.

Pokrewne tematy